جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : با توجه به ماهیت رشته، اهمیت درک ما از معنای اصطلاح «نظام» در الهیات نظام‌مند را نمی‌توان گفت. با این حال، متأسفانه، به نظر می رسد که بحث یا نقد کمی در مورد نحوه استفاده از این اصطلاح وجود دارد و معنای آن اغلب بدیهی تلقی می شود، حتی اگر به نظر می رسد برای نویسندگان مختلف معنای متفاوتی دارد. هدف. برای پرداختن به این ابهام، این مطالعه نگاهی دقیق به رشد ریشه‌شناختی این واژه در اشکال مختلف زبانی آن دارد که در طول تاریخ در الهیات به کار رفته است. سپس بر اساس این تحلیل ریشه‌شناختی، تعریفی غلیظ با تحلیل هر عنصری که در آن تعریف (کل، اجزا و بیان) ارائه می‌شود، ارائه می‌شود تا معنای این اصطلاح همانطور که در الهیات به کار رفته است، روشن شود. در نهایت، از آن تعریف و عناصر جدا شده آن، ابزاری برای تحلیل (تحلیل معماری) طراحی و به دو نمونه از نظام های الهیاتی اعمال می شود تا کارکرد این ایده در الهیات را نشان دهد. منابع. برای بررسی ریشه‌شناسی، این مطالعه عمدتاً بر تاریخ آثار کلامی و فلسفی متمرکز شده است که به معنای کلمه «سیستم» با ریشه‌های یونانی (συστημα) و لاتین (systema) آن می‌پردازد. این منابع با معرفی این واژه به کاربرد الهیاتی با سیستم منطقی بارتولومی ککرمن (1600) آغاز می شود و اندکی پس از پدیدارشناسی روح هگل (1807) با توجه خاص به جان هاینریش لمبرت، امانوئل کانت و سورن کیرکگارد منتشر می شود. علاوه بر تحقیقات کتابشناختی خودم، من مدیون روش سیستم و روش سیستماتیک اتو ریچل در سال 1906 بودم. برای کاربرد تحلیل معماری بر روی نمونه‌های خاص، من آثار نمادین کتاب Summa Theologica توماس آکویناس و جزم‌شناسی کلیسایی کارل بارت را انتخاب کردم. نتیجه گیری پس از اعمال تحلیل معماری بر آثار آکویناس و بارت، تعریف پیشنهادی - «نظام الهیاتی یک مجموعه شناختی از آموزه‌های الهیات مفصلی است» - برای توضیح ساختارهای ارائه شده توسط Summa Theologica و کلیسای جزم‌شناسی کافی یافت شد. یعنی بر اساس معنای نظام که در الهیات به کار می رود، این دو اثر را با اطمینان می توان «نظام» نامید. همچنین، علاوه بر تأیید معنای این کلمه و نشان دادن کارکرد آن در این آثار بزرگ، تحلیل معماری ارائه شده در اینجا عنصر اساسی یک اصل شرطی و متعالی را در هر چیزی که به درستی سیستم نامیده می شود، آشکار کرد. به این معنا که یک سیستم همیشه حداقل یک بخش مستقل و ضروری را شامل می شود که مبنایی را برای کل مورد انتظار و بیان اجزای آن فراهم می کند. بعلاوه، یادآور قضیه ناتمام بودن گودل، این بخش بدیهی و متعالی است و نمی‌توان آن را توسط سیستمی که در آن یافت می‌شود اعتبار یا باطل کرد، اما به‌طور جداگانه، به‌عنوان بخش وابسته در یک سیستم بزرگ‌تر.