جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : هدف از این تحقیق این است که مشخص شود چه رابطه ای ممکن است بین دکترین یا بیانی در مورد واقعیت عالی و تجربه آن وجود داشته باشد. بدین منظور، آموزه‌های مربوط به الوهیت، منابع ادعایی معرفت به آن و محتوای چنین تجربه‌ای، پیش از بررسی رابطه‌ای بین این دو مورد بررسی قرار گرفته است. از این رو، این تز در نظر گرفته می‌شود که شناخت واقعیت متعالی از تجارب خود، اعم از عینی یا ذهنی، تجربی یا عرفانی، و به‌ویژه از خودشناسی فزاینده و آگاهی اخلاقی، اجتماعی و معنوی همراه آن ناشی می‌شود. فرض اساسی این است که دکترین اساساً ادعا و خلاصه ای از چنین تجربه ای است و اگر بخواهد دارای درجه ای از اقتدار باشد، باید به وضوح با تجربه مرتبط باشد. بنابراین، آموزه‌ای در نظر گرفته می‌شود که به‌طور مرکزی آغاز شده و کل خود را در بر می‌گیرد، و با افزایش معرفت نسبت به خود، مفهوم عود رشد و توسعه پیدا می‌کند، از یک مطلق فلسفی، با ویژگی‌های اساساً متافیزیکی، به یک خدای شخصی که ریشه دارد. در سرشت عاطفی و ارادی انسان، شاید به عنوان خالق، اما بیشتر به عنوان پدر، یاور و دوست. بنابراین، به ویژه در درک خود، انسان واقعیتی را که درونی است اما متعالی است، در ترکیبی از تجربه و بیان پیش رونده زندگی به عنوان جهت گیری به سوی چیزی که در نهایت فراتر می رود، کشف می کند و می شناسد. در معرض تغییر و توسعه است، بلکه در معرض محدودیت هایی است که لزوماً توسط یک فضای مفهومی و محیط مذهبی خاص تحمیل می شود. با توجه به اهمیت پایانی مربوط به یک فرآیند توصیفی اولیه یا متأخر و با توجه به دیدگاه‌ها و فرهنگ عصری که هر تجربه‌ای در آن زندگی می‌کند.