جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : فلسفه را نقد مقولات تعریف کرده اند. و هرگاه تلاش شود تا شکلی از نظر فکری منسجم برای محتوای معنوی مسیحیت ارائه شود، فلسفه، که به این شکل فهمیده می‌شود، وظیفه‌ای دارد که باید انجام دهد. از زمان اندیشه اسکندریه، این اندیشه نقش خود را در تعیین شکل آموزه مسیحی ایفا کرده است. و اگر چه متکلمان به طور دقیق کوشیده اند که مطالعه خود را مستقل از پیش فرض های فلسفی کنند، اما این تلاش هرگز نمی تواند کاملاً موفق باشد. دین ممکن است مستقل از فلسفه به خودی خود وجود داشته باشد، اما الهیات، که بیانیه آن از نظر عقل یا عقل است، نمی تواند از اصطلاحات و مقولات عقلی استفاده کند، بدون اینکه اولاً بپرسد که متافیزیک در مورد دامنه اعتبار آنها چه چیزی باید آموزش دهد. این که این امر در زمان ما به طور فزاینده ای به رسمیت شناخته می شود، با اهمیت فزاینده ای که به «فلسفه دین» به عنوان زمینه مشترکی که فیلسوف و متکلم ممکن است بر اساس آن ملاقات کنند و نتایج را با مزیت متقابل و غنی سازی حوزه های مربوطه خود مقایسه کنند، نشان داده می شود. فکر حال، اگر این ارتباط بین الهیات و فلسفه برای هر دو مطالعه مفید باشد، ممکن است انتظار داشته باشیم که در مورد اخلاق مسیحی و فلسفه اخلاق نیز همینطور باشد. این موضوعات آنقدر نزدیک به هم قرار دارند و در نقاط بسیار زیادی در تماس هستند، که تقریباً شگفت‌آور است که اغلب در انزوای مقایسه‌ای با آنها برخورد می‌شود. هدف این مقاله تلاش برای نشان دادن برخی از این نقاط تماس و نشان دادن این است که چگونه هر یک از این تقسیمات تاریخی اخلاق برای روشن کردن مشکلات دیگری اقتباس شده است. از یک سو، از آنجایی که آموزه های اخلاقی مسیحیت باید تا حد زیادی با عباراتی تدوین شود که تاریخچه فلسفی طولانی در پشت خود داشته باشد، مهم است که تاریخ و کاربرد آن به وضوح درک شود. در اینجا گرایش دارم فلسفه اخلاقی به عنوان ارائه نقد مقولات اخلاقی خدمت می کند. اما از سوی دیگر، حقایق اخلاقی که زیربنای ایمان و زندگی مسیحی هستند، ممکن است به محتوای I: فلسفه شفاهی، هم عرض و هم عمق بیافزایند، و در پرتو فکر عهد جدید ممکن است آشکار شود که راه حل در چه جهتی مشخص می شود. از داستان، دائمی ترین مشکلات اخلاقی باید جستجو شود. از این رو، هدف این صفحات بررسی مرز اخلاق فلسفی و مسیحی، و با بررسی چندین مفهوم اصلی فلسفه اخلاق - مانند ایده فضیلت به عنوان مثبت و ترکیبی، ارزش فرد و تقدم دلیل عملی، اجتماع خیر، به رابطه باطن و ظاهر، یا جنبه های ایستا و پویای فضیلت پایان می دهد - و اهمیت فلسفی آنها را ردیابی می کند تا نشان دهد که چگونه این امر با اعمال آنها در مورد آنها بسط و غنی می شود. آموزش عهد جدید