جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : توسعه شخصیت هدف اساسی سیستم آموزشی ادونتیست روز هفتم است. هدف از این مطالعه، تعریف مفهوم رشد شخصیت در نوشته‌های الن جی وایت بود که اندیشه‌اش پایه‌ای برای فلسفه نظام جهانی مدارس ادونتیست روز هفتم است. تحقیق بر روی چهار مشکل فرعی متمرکز شد: (1) معنی و اهمیت شخصیت. (2) ماهیت رشد شخصیت. (3) عوامل مؤثر بر رشد شخصیت. و (4) مسئولیت توسعه شخصیت. روش. این مشکل با (1) مطالعه دقیق نوشته های منتشر شده وایت و یادداشت هر بیانیه مرتبط با مطالعه انجام شد. (2) تجزیه و تحلیل استقرایی عبارات و ترتیب منطقی آنها در دسته بندی های مرتبط با مسائل فرعی. و (3) تفسیر داده ها با استفاده از هرمنوتیک مناسب و ترکیب یافته ها. یک بررسی از مطالعات تحقیقاتی منتخب در مورد رشد شخصیت - مطالعات هارتشورن و می، لیگون، پک و هاویگست، پیاژه، و کولبرگ - برای ارائه پس‌زمینه‌ای برای درک مفهوم وایت گنجانده شد. نتیجه گیری این مطالعه به این نتیجه رسید که وایت در نوشته‌هایش مفهوم مشخصی از رشد شخصیت را بیان می‌کند، که حول این باور ساختار یافته است که انسان و شخصیت او را فقط در چارچوب خدا می‌توان درک کرد. عناصر اساسی مفهوم او به شرح زیر است: 1. منش آن چیزی است که به کل کارکردهای رابطه ای و رفتاری انسان انگیزه، انسجام، ثبات و جهت می دهد. این شامل کل انسان می شود: اینکه او چیست - انگیزه ها، احساسات و افکارش - و آنچه انجام می دهد - اعمال و عاداتش - در رابطه با رابطه اش با خدا، انسان و خودش. 2. شخصیت برای تحقق هدف الهی در تاریخ، اثبات اعتبار ایمان مسیحی و تحقق بهینه استعداد و سرنوشت انسان مهم است. 3. خداگونه بودن هدف نهایی رشد شخصیت است. از این رو، هنجار ارزیابی شخصیت انسان، شخصیت خدا است که در عیسی آشکار شده و در کتاب مقدس و در شریعت خدا مشخص شده است. به همین ترتیب ارزیابی نهایی شخصیت به قضاوت خدا بستگی دارد. 4. ابزار رشد شخصیت در حرکت فیض خدا نسبت به انسان در فعالیت رستگاری مسیح و قدرت بخشیدن به روح او قرار دارد. هنگامی که انسان با ایمان، روزی خدا را برمی گزیند و با او رابطه جدیدی برقرار می کند، روح خدا با انگیزه ای جدید و توانمندی جدید، وحدت الهی-انسانی را در درون انسان به فعلیت می رساند. در این تجربه، خود محوری جای خود را به خدامحوری می دهد، به طوری که اساس عمل انسان دیگر خود نیست، بلکه اصل درونی شده خداگونه، یعنی عشق است که انسان را به وجود، ارتباط و عملکرد اصولی تضمین می کند. سطح، توسعه شخصیت را ممکن می کند. 5. با ادامه رشد و بلوغ انسان در این وحدت الهی-انسانی، و همچنان که خداوند همچنان نیروی محرک و نیروبخش اصلی زندگی باقی می ماند، کمال شخصیت به امتیاز او تبدیل می شود. برعکس، قهقرایی یک تهدید دائمی باقی می ماند. 6. عوامل شخصی و رابطه ای مانند خودپنداره، وراثت، محیط، سلامت، هوش، عادات غذایی، شغل هدفمند، مطالعه کتاب مقدس، مراقبه، دعا، عبادت، روابط با همسالان، و خدمات غیر خودخواهانه بر رشد شخصیت تأثیر می گذارند یا به عنوان مقدمه برای یا پرورش وحدت انسانی الهی در درون انسان. 7. اگر چه فرد در نهایت مسئول رشد شخصیت است، خانه و مدرسه مسئولیت عمده ای را برای ارائه پرورش و فضای مناسب شخصیت محور به بخش های خود دارند. مسئولیت والدین شامل مراقبت های کافی قبل از تولد و دوران کودکی، الگوسازی، نظم و انضباط، آموزش و ارائه فرصت های انتخاب می شود. مسئولیت مدرسه، علاوه بر بسیاری از موارد فوق، حول محور انتخاب معلمان و برنامه های درسی متعهد به رشد شخصیت است.