جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : در دنیای آموزشی دهه 80، پس از نزدیک به نیم قرن غفلت، دوباره علاقه به تربیت اخلاقی وجود دارد. با این حال، از آنجایی که اکثر فیلسوفان اخلاق، آموزش ارزش های اخلاقی عینی را به نفع ذهنیت رد می کنند، مربیان مسیحی نیاز به بیان مجدد اصول تربیت شخصیت برای هماهنگی با حقیقت کتاب مقدس احساس کرده اند. این مطالعه مفهوم شخصیت در آخرالزمان را در مقابل پس‌زمینه‌ای از فلسفه اومانیستی که از افلاطون و ارسطو سرچشمه می‌گیرد، تحلیل می‌کند و در هر سیستم به مفاهیمی در مورد هنجار شخصیت، ماهیت انسان، ماهیت خیر و شر و روش توسعه شخصیت. یافته ها دیدگاه کتاب مقدس در مورد شخصیت با دیدگاه فیلسوفان متفاوت است، زیرا مفاهیم انسان و ارزش ها با شخصیت خدا گره خورده است. بنابراین، در آخرالزمان، انسان به صورت آفریده شده در تصویر خدا برای بازتاب شخصیت خدا، که هنجاری است که مفاهیم خیر و شر از آن گرفته شده است، دیده می شود. شخصیت بد دشمنی با خداست. خصلت عادل یعنی تسبیح خدا و وفاداری به او تا حد مرگ. شخصیت از طریق مشارکت در پیروزی قانونی مسیح بر گناه بر روی صلیب و به دنبال آن پیروزی تجربی از طریق اتحاد با مسیح ایجاد می شود. شخصیت در روزهای آخر بر سر مسئله عبادت مورد آزمایش قرار خواهد گرفت، چه به یک قدرت شبه مسیحی و چه به خدا. بسته به نوع رفتار فرد با بره، قضاوت مسیح محور است. در مقابل، از آنجایی که فیلسوفان فاقد مفهوم «شمسی» خدای شخصی بودند، مفاهیم «ماهواره‌ای» انسان و ارزش‌ها را از مسیر خود به تاریکی سوق دادند. قرن ها دیالکتیک فلسفی انسان را از «روح»، «ماهیت»، ابدیت، آزادی و حتی ذهن سلب کرده است، به طوری که اهداف تربیتی به حل مسئله، سازگاری اجتماعی، خودشکوفایی و استقلال اخلاقی تقلیل یافته است. این اهداف محدود ممکن است مسئول بحران های تحصیلی و اخلاقی باشند که امروزه مدارس دولتی در آمریکا با آن مواجه هستند. نتیجه گیری این پژوهش به این نتیجه می رسد که انسان تنها در چارچوب رابطه خدا و انسان است که می تواند مبدأ و سرنوشت، مرض و علاج، معنا و ارزش ها و شخصیتی را بیابد که منعکس کننده شخصیت خداوند باشد.