جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : درهم آمیختن داستانها یکی از ویژگیهای سبکی انجیل مرقس است که از اوایل قرن بیستم در تحقیقات علمی به رسمیت شناخته شده است. با این حال، دو مشکل در رابطه با intercalation در مارک به طور رضایت بخشی حل نشده است. اولین مورد به دست آوردن تعریفی متمرکز از این الگوی داستان گویی است. دوم توضیح کارکرد آن در داستان مارکان است. هدف پژوهش حاضر حل این دو سؤال با تحلیل روایی از شش قسمتی بود که معمولاً به عنوان نشان‌دهنده میان‌افکنی پذیرفته شده‌اند. شش قسمت عبارتند از مرقس 3:20-35. 5:21-43; 6; 7-32; 11:12-25; 14:1-11; و 14:53-72. این بخش‌ها هر کدام با توجه به دسته‌بندی‌های رایج تحلیل روایی--موقعیت‌ها، شخصیت‌ها، کنش‌ها و طرح داستان، زمان، راوی و خواننده ضمنی و ویژگی‌های سبکی- تحلیل شدند. داده های تولید شده توسط این تجزیه و تحلیل ارائه شد و ویژگی های مشترک همه بینابینی ها ذکر شد. مجموعه‌ای از ویژگی‌های روایی که همه میان‌افکن‌ها به اشتراک می‌گذارند، ایجاد شد، که منجر به تعریفی روایی از درون‌سازی شد. انجیلی دو داستان را در کنار هم آورده است، در حالی که جدایی آنها را حفظ کرده است. مشخص شد که هدف یا کارکرد این الگو ایجاد یک کنایه دراماتیزه شده بین دو یا چند شخصیت و کنش آنها در داستان های جداگانه است. کنایه‌های حاصل از این الگو از مضامین الهیات اصلی مرقس، به ویژه مسیح‌شناسی و شاگردی سخن می‌گوید.