جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : مشکلی که این پایان نامه به دنبال پرداختن به آن است، خاستگاه تصویرسازی ضیافت عروسی در تعالیم عیسی مسیح است. غالباً محققان بیان می کنند که تصویر ضیافت عروسی یک تصویر رایج مسیحایی در قرن اول بود. با این حال، به غیر از اشعایی 25: 6-8، منابع مربوط به تصویر یک ضیافت برای عصر مسیحایی در کتاب مقدس عبری بسیار اندک است. با این حال، تصویر یک ضیافت به وضوح در اناجیل سینوپتیک هم در اعمال عیسی و هم در تعالیم او دیده می شود. از آنجا که استعاره ضیافت عروسی در ادبیات دوره دوم معبد یافت نمی شود، محققان غالباً تصور می کنند که این نوع زبان توسط نویسندگان انجیل ایجاد شده است و خود عیسی ادعا نمی کند که داماد است. روش. در این مطالعه من یک روش بینامتنی را پیشنهاد می‌کنم که می‌خواهد به ارزش بلاغی استفاده نویسنده از متون یا سنت‌های پیشین وزن کامل بدهد. ابتدا، خواننده باید ابتدا «یک پژواک» را در متن بشنود. منظور من از این است که شخص چیزی را در گفتار یا کردار عیسی تشخیص می دهد که شبیه متن یا سنت کتاب مقدس عبری است. دوم، پس از شنیدن پژواک متن یا سنت قبلی، باید مشخص کرد که نویسنده از کدام متون و سنت ها استفاده کرده است. از آنجایی که اشارات به سنت، استناد مستقیم نیستند، طیف وسیعی از متون باید با پیوندهای زبانی و موضوعی به متن بعدی گردآوری شوند. ثالثاً، این مشاهدات برگرفته از کتاب مقدس عبری و ادبیات دوره دوم معبد باید در مورد متون اناجیل سینوپتیک که حاوی تصاویر ضیافت یا عروسی هستند اعمال شود. این مرحله سوم می تواند به عنوان آزمونی برای صحت سخنان عیسی مورد استفاده قرار گیرد. من یک «معیار تطابق سنت» را پیشنهاد می‌کنم: اگر نشان داده شود که گفته‌ای از عیسی در سنت‌های معروف کتاب مقدس عبری قرار دارد، احتمالاً آن قول معتبرتر است. نتیجه. عیسی واقعاً ادعا می کرد که داماد است و خدمت او پیش بینی ضیافت معاد بود. در حالی که هیچ متن واحدی در کتاب مقدس عبری یا ادبیات دوره دوم معبد وجود ندارد که بیان کند "مسیح مانند یک داماد است"، عناصر چنین ادعایی در چندین سنت موجود در این ادبیات وجود دارد. عیسی این تصویر منحصربه‌فرد را با خوشه‌بندی سه سنت برگرفته از کتاب مقدس عبری و به کار بردن آنها در خدمت خود خلق کرد. ابتدا، عصر معاد با ضیافتی که در حضور خدا خورده می شود، آغاز می شود (اشعیا 25: 6-8). دوم، پایان تبعید اغلب به عنوان یک خروج جدید و سفری جدید در بیابان توصیف می شود (اشعیا 40-55). ثالثاً، رابطه خدا و قوم او اغلب به عنوان ازدواج توصیف می شود (هوشع، یر 2-4). عیسی ادعا کرد که خدمت او یک جشن عروسی مداوم است که نشان دهنده پایان تبعید و بازگرداندن اسرائیل به موقعیت خود به عنوان همسر محبوب خداوند است. خود عیسی سنت ضیافت آخرت شناختی را با استعاره ازدواج ترکیب کرد تا پایان تبعید را به عنوان ضیافت عروسی توصیف کند.