جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : در این پژوهش سعی شده است دو عبارت زمانی بحاریت حیامیم (آخرین) و ست قس (زمان آخر) در کتاب دانیال بررسی شود. هدف اصلی آن تعیین معانی دقیق این عبارات و رابطه بین آنهاست. فصل 1 مروری تاریخی بر ادبیات مربوط به عبارت «روزهای آخر» و «زمان پایان» ارائه می‌کند. چهار مکتب اصلی تفسیری (تاریخی-انتقادی، پیش‌تاریخ، تاریخ‌نگار، آینده‌نگر-تغییرگرا) و درک آن‌ها از این عبارات ترسیم شده و اختلاف نظرهای فراوان در میان محققان در مورد آنها ذکر شده است. همچنین به مسائل و مشکلاتی که این پژوهش به آنها پرداخته است اشاره می شود. بررسی عبارت «آخرین روزها» در فصل 2 نشان می دهد که فقط در ادبیات اکدی عباراتی مشابه با بحاریت حیامیم پیدا می کنیم. با این حال، عبارات اکدی ana ahrat ume و ina arkat ume هرگز در زمینه دینی ظاهر نمی شوند و فاقد معنای آخرت شناختی هستند. در بحاریت حیامیم می‌تواند به دوره‌های مختلفی در تاریخ اسرائیل اشاره کند که برخی از آنها معاد شناسی هستند، مانند تثنیه 4:30; یر 23:20; 30:24، و دیگرانی که چنین نیستند، به عنوان مثال، تثنیه 31:29; یر 48:47; 49:39. در کتاب دانیال عبارات بحاریت حیامیم (10:14) و بحاریت یومیه (2:28) معادل است. هر دو عبارت اشاره به آینده ای دارد که در زمان دانیال آغاز شد و تا زمان پادشاهی مسیحا می رسد. بررسی در فصل 3 نشان می دهد که کلمات cet و qes به خودی خود می توانند معنای آخرت شناختی داشته باشند، به عنوان مثال، cet در Jer 3:17; 8:1-8; 18:23; 33:15 و قس در عاموس 8:2; لم 4:18; و حزق 7:2،3،6. عبارت cet qes یا معادل آن در هیچ کجای ادبیات سامی باستان خارج از کتاب دانیال دیده نمی شود. این یک تکنیک پایانی آخرالزمانی است که پنج بار در نیمه دوم کتاب دانیال یافت شده است (8:17؛ 11:35،40؛ 12:4،9) و همیشه به پایان آخرالزمانی تاریخ جهان، یعنی دوره پایانی اشاره دارد. زمان منتهی به پایان مطلق فصل پایانی خلاصه ای کلی ارائه می کند و نتایج مشخصی را در مورد دو عبارت «آخرین» و «زمان پایان» و ارتباط متقابل آنها ارائه می کند.