جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : در زمانی که مؤسسات ایمانی به طور فزاینده ای با رسوایی هایی مواجه می شوند که آسیب پذیری کودکان خردسال را در سطح آگاهی دینی قرار داده است، برخی از محققان در انجیل به توجه و علاقه خاص عیسی به کودکان اشاره کرده اند. محققان از این که نویسندگان اغلب عیسی را در ارتباط با کودکان قرار می دهند شگفت زده می شوند: آنها را شفا می دهند، آنها را برکت می دهند و موقعیت حاشیه ای آنها را به چالش می کشند با توصیف آنها به عنوان الگوهایی برای درک پادشاهی خدا که توسط عیسی اعلام شده است. اگر نویسندگان داستان‌های خود را از گردهمایی معاد عیسی با برکت کودکان به پایان می‌رساندند، در آن صورت ممکن بود شخصیت‌پردازی‌های آنها از کودکان تقریباً بی‌نظیر به نظر برسد. با این حال، روایات همچنان ادامه دارد. کودکان کمتر ظاهر می شوند. عیسی و شاگردان به راه خود ادامه می دهند. این اثر تا چه حد در روایت‌های انجیل، تفسیر طولانی مدت ما مبنی بر اینکه «عیسی بچه‌های کوچک را دوست داشت» به چالش می‌کشد. در عوض، استدلال می‌شود که گنجاندن کودکان خردسال در ملکوت خدا ارائه‌شده در روایات همدیگر با تصاویری از آشفتگی خانه و بیگانگی کودکان در نتیجه گردهمایی آخرت‌شناختی پیروان عیسی تعدیل می‌شود. با فرض متون چندصدایی، یک رویکرد ادبی ساختارشکن به انجیل همدیدی اعمال می‌شود، که کودکان را بر شخصیت‌های دیگر در رابطه با خدمت بزرگسالان عیسی پیش‌زمینه می‌کند. قطعاتی مانند روایات شفابخش مربوط به کودکان، «کودک در میان» (مرقس 9: 36-37 و مثل)، «یکی از این کوچولوها» (مرقس 9:42 و مثل)، و «فرزندان کوچک را بگذارید». نزد من بیا» (مرقس 10: 13-16) در برابر گفته‌های نسبی‌کننده پیوندهای خانوادگی و سبک زندگی که نشان‌دهنده دعوت رادیکال به شاگردی در روایات سینوپتیک است، بررسی می‌شود. این اثر به دنبال حل و فصل تنش‌های بین تلاش‌ها برای شمولیت کودکان و خواسته‌های بنیادی شاگردی از خانواده‌ها نیست.