جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : هگل در سخنرانی‌های خود در باب فلسفه دین، ادیان جهان را تحت عنوان «دین معین» مورد بررسی قرار می‌دهد. این بخشی از اوست که به طور سنتی مورد غفلت قرار گرفته است، زیرا محققان در تلاش برای درک اینکه چه کار فلسفی قرار است انجام دهد. در تفسیر هگل از ادیان جهان، جان استوارت استدلال می کند که تحلیل های غنی هگل از بودیسم، هندوئیسم، زرتشتیان، یهودیت، مصر و شرک یونانی، و دین روم صرفاً مطالب تاریخی بی ربط نیستند، همانطور که اغلب تصور می شود. در عوض، آنها نقش محوری در استدلال هگل برای آنچه که او به عنوان حقیقت مسیحیت می داند، بازی می کنند. هگل معتقد است که تصورات مختلف از خدایان در ادیان جهانی، بازتابی از افراد منفرد در دوره‌های خاص تاریخ است. این تصورات ممکن است در نگاه اول تصادفی و آشفته به نظر برسند، اما به ادعای هگل، منطق قابل تشخیصی در آنها وجود دارد. همزمان، نظریۀ اسطوره‌شناسی، تاریخ و انسان‌شناسی فلسفی، روایت هگل از ادیان جهانی بسیار فراتر از حوزه فلسفه دین است. مسائل بحث برانگیز پیرامون رفتار او با مذاهب غیر اروپایی امروزه نیز بسیار مورد توجه ماست و روایت او از دین را به موضوعی تداومی در چشم انداز دانشگاهی قرن بیست و یکم تبدیل می کند.