جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این پروژه روش شناسی علوم اجتماعی را با استراتژی خواندن انتقادی روایتی ترکیب می کند تا کاربرد زبان برده را در انجیل متی کشف کند. من استدلال می کنم که هسته استعاره های برده متی ارائه خدمت (به خدا یا دیگران) یا "برده" به عنوان یک عنوان افتخارآمیز نیست، بلکه "بردگی" در درجه اول به عنوان استعاره ای برای اطاعت و فروتنی رادیکال عمل می کند. با پذیرفتن تعریف جامعه شناس اورلاندو پترسون از برده داری به عنوان یک الگوی پایه، نشان می دهم که تصویر متیو از شخصیت های برده گرایش به انطباق با دیدگاه های غالب در جهان بزرگتر روم هلنیزه شده (یعنی برده داری با سلطه، بیگانگی مادرزادی، و فقدان افتخار و احترام). سپس از تصویر خود متی از افراد برده/برده به عنوان دریچه هرمنوتیکی استفاده می کنم که از طریق آن مخاطب باید سه استعاره برده این انجیل را درک کند (معتقدان به عنوان بردگان خدا، به عنوان بردگان مسیح و به عنوان بردگان یکدیگر). فصل‌های مقدماتی چارچوب روش‌شناختی پروژه را بیان می‌کند (فصل 1) و سپس به بررسی تاریخچه پژوهش در مورد برده‌داری در قرن اول در زمینه‌های رومی، یهودی و مسیحی می‌پردازد (فصل 2). دو فصل بعدی نشان می‌دهد که شخصیت‌پردازی متیو از افراد برده‌شده با مدل پترسون مطابقت دارد و ابتدا به شخصیت‌های برده‌شده در قسمت‌های روایی (فصل 3) و سپس در تمثیل‌های روایی (فصل 4) نگاه می‌کند. پس از یک گشت و گذار کوتاه در مورد زبان برده در نقل قول های کتاب مقدس، فصل آخر از تصویر متی از شخصیت های برده و برده داری استفاده می کند که در فصل های 3"4 ایجاد شده است، به عنوان مبنایی برای تفسیر استعاره های برده انجیل.