جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این اثر از تاریخ، الهیات، و فلسفه سیاسی برای پرداختن به این سوال که آیا امکان دموکراتیک کردن سیاست کلیسای RC وجود دارد یا خیر، اقتباس شده است. بخش تاریخی آن به بررسی دو فرضیه می پردازد. اولاً، نه تفسیر و نه تاریخ لزوم مطلق کلیسا برای کارکرد سیاسی ἐπισκοπή را تضمین نمی کند: و بسیار کمتر شواهد کافی برای تأیید این امر ارائه می دهند که چنین وظیفه ای باید منحصراً یا حتی اساساً از طریق یک نظام سلطنتی از بالا به پایین انجام شود. سلسله مراتب دوم، در ساختار جامعه ایمانی خود، مسیحیان در طول تاریخ، بینش‌ها و همچنین ساختارهایی از فلسفه سیاسی و سیاست انسانی را به ترتیب اتخاذ کرده و گاه به طور انتقادی اقتباس کرده‌اند. در مرحله بعد، به بررسی معدود بینش‌های محوری فلسفه سیاسی در مورد شرایط اخلاقی-اجتماعی برای همکاری افراد در اقدام مشترک یک گروه می‌پردازد تا مسئولیت پذیر باشد. توجه ویژه ای به اصل تابعیت می شود که، استدلال می شود، مستلزم درک دقیق «تفویض اختیار» است، به عنوان چیزی که فقط و منحصراً با توجه به تصمیماتی موجه و منحصراً در رابطه با تصمیماتی است که افراد یا سطوح پایین تر آن را فراتر از ظرفیت خود برای تصمیم گیری مسئولانه می دانند، زیرا آنها فاقد دانش مرتبط و یا منابع لازم برای اجرای آنها هستند. مفهوم مهم این است که تقسیم بین آنچه که می‌توان به‌طور مستقل تصمیم گرفت و آنچه باید توسط تفویض اختیار تصمیم‌گیری شود، باید توسط فرد یا گروه تفویض‌کننده تعیین شود و نه توسط سطوح بالاتر: در واقع این فقط اولی است که مسئولیت دارد. در مورد مناسب بودن و میزان تفویض اختیار تصمیم گیری کند. نتیجه، درک اصلی از وجه تمایز دموکراسی است که شامل توانمندسازی و تقویت عقلانیت و مسئولیت تفویض اختیار است، نه منحصراً یا حتی عمدتاً در تعداد افرادی که قدرت تصمیم گیری نهایی آزادانه، هوشمندانه و مسئولانه در اختیار آنها بوده است. تفویض شده است. بخش پایانی سازگاری آن بینش های سیاسی با قانون اساسی کلیسایی را بر اساس شواهد کتاب مقدس و سنتی در مورد جنبه ساختاری جامعه مسیحی ارزیابی می کند. این میهمان نوازی بالقوه کلیسای شناسی مسیحی از بینش های کلیدی فلسفه سیاسی دموکراتیک را برجسته می کند.