جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : در سال 1563، انتشار کاتشیسم هایدلبرگ نشان دهنده تبدیل راینلند پالاتینات به دژی برای دین اصلاحات بود. با این حال، بلافاصله پس از آن، کلیسای پالاتینات افزایش شدیدا نگران کننده ای را در محبوبیت ضد تثلیث تجربه کرد. برای مخالفان لوتری و کاتولیک خود، این تحول یک ارتباط سمی را بین الهیات اصلاح‌شده و اصول تثلیث ستیزی آشکار کرد. برای مثال، در اوایل سال 1565، استانیسلاوس هوسیوس، کاردینال کاتولیک، به طور ناشناس استدلال کرد که اصل اصلاح شده sola scriptura از کتاب مقدس که بدعت گذاران را وادار به رد آموزه تثلیث کرده بود، به این دلیل که هیچ کجا به صراحت در کتاب مقدس توجیه نشده بود، قابل تشخیص نیست. متن هفت سال بعد، الاهیدان آواره ایتالیایی و استاد هایدلبرگ، جیرولامو زانچی، در کتاب De Tribus Elohim (1572) با این استدلال مخالفت کرد. این نقطه عطف عظیم این بحران الهیات اولیه در هایدلبرگ با این استدلال که آموزه تثلیث به صراحت در نام های الهی عبری یهوه و الوهیم تعلیم داده شده بود، با کتاب مقدس ضد تثلیث گرایان اولیه مخالفت کرد. سال بعد، دی تریبوس الوهیم از دربار کاتولیک در وین امتیاز امپراتوری دریافت کرد، تمایزی که تقریباً برای یک متن الهیات اصلاح‌شده ناشناخته بود. استدلال سانچی سپس به طور گسترده در نمادهای حاشیه ای کتاب بسیار تأثیرگذار Biblia Sacra از فرانسیسکو یونیوس و ایمانوئل ترملیوس منتشر شد و پس از آن تبدیل به عنصر اصلی رد تثلیث گرایی شد. با این حال، بسیاری از همکاران اصلاح‌طلب خود او اطمینان داشتند که الهیات تثلیثی در عبری عهد عتیق گنجانده شده است. آثار تفسیری جان کالوین به صراحت این استدلال را رد کرده بود. و الهی‌دانانی مانند دیوید پارئوس (همکار جوان‌تر زانکی در هایدلبرگ) و یوهانس دروسیوس، عبری‌شناس هلندی، قرائت تاریخی- دستوری تری از عهد عتیق را ترجیح دادند و خواندن زانکی از نام الوهیم را با وجود این خطر که ممکن است فدای دفاع ارزشمندی در برابر تثلیث‌ستیزی شود، رد کردند. با پیچیده‌تر کردن تصویر، جدل‌شناس لوتری، آگیدیوس هونیوس، در کتاب Calvinus Iudaizans (1593) استدلال‌های سانچی را علیه کالوین مطرح کرد. این تنوع پاسخ‌ها به استدلال سانچی، تنوع مفروضات مربوط به ماهیت متن کتاب مقدس در کلیسای اصلاح‌شده را نشان می‌دهد، که در تضاد با این تصور است که جهان اصلاح‌طلب در عصر «اعتراف‌گیری» به طور فزاینده‌ای همگن می‌شد یا آثار جان کالوین در این دوره به سنگ محک معتبر اصلاحات ارتدوکس تبدیل شد.