جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : "بدن" در پنجاه سال گذشته به کانون اصلی تحقیقات فکری در سراسر رشته های دانشگاهی تبدیل شده است. علاقه به بدن نیز با پیشرفت های اخیر در مطالعات مادی، عاطفه، فناوری و علوم عصبی و شناختی تشدید شده است. در الهیات مسیحی، آثار روی بدن نیز به سرعت رشد کرده است. هدف من در این مقاله این است که با روی آوردن به نوشته‌های ادیت اشتاین در مورد تأمل و مطالعه تطبیقی ​​الهیات یک سنت خاص مراقبه بودایی تبتی به نام لوجونگ (Tib. بلو اسبیونگ). موضوع اصلی که من به آن می پردازم فقدان کشش عملی بین الهیات بدن و رابطه واقعی شخص با بدن خود در یک زندگی شکل گیری مسیحی است. الاهیات مسیحی مدل مناسبی از بدن ارائه نکرده است که بتواند به طور مشخص تجربه مسیحی را از بدن آگاه کند و عمل مسیحی را هدایت کند. من استدلال می کنم که کار گسترده اشتاین در مورد بدن، هم در پدیدارشناسی فلسفی و هم در الهیات زاهدانه-تفکری می تواند سهم مهمی در پرداختن به این موضوع داشته باشد. با این حال، نظریه بدن استاین دارای محدودیت‌هایی است که به مسائل عمیق‌تری در هستی‌شناسی و انسان‌شناسی که او از سنت مسیحی غربی به ارث برده است اشاره می‌کند. من برای مطالعه الهیات تطبیقی ​​منابع غیر مسیحی که بدن را به گونه‌ای تصور می‌کنند که نور جدیدی بر دیدگاه او نسبت به بدن می‌تابد، استدلال می‌کنم. ادبیات الاهیاتی کنونی سه رویکرد گسترده را برای ساختن الهیات بدن نشان می دهد: تجدید تصاحب منابع نادیده گرفته شده در سنت مسیحی. تخصیص مفاهیم و روش های رشته های دانشگاهی خارج از الهیات مسیحی؛ یا ترکیبی از این دو با این حال، این رویکردها در توضیح اینکه چگونه کار نظری روی بدن باید به طور مشخص بر تجربه و تمرین بدن تأثیر بگذارد کوتاهی می‌کند. علاوه بر این رویکردها، نیاز به مطالعه منابع الهیاتی وجود دارد که از مدل هایی استفاده می کنند که در آن بدن بهتر در چارچوب انسان شناسی و تفکر ادغام می شود. من به لوجونگ بودایی تبتی روی می‌آورم تا در مورد اینکه چگونه نقاط هم‌گرایی و واگرایی بین لوجونگ و استاین می‌تواند به ما کمک کند الگویی از بدن ایجاد کنیم که به خلأهای الهیات مسیحی بدن می‌پردازد. من مدل زیربنایی «بدن ظریف» را که در متون لوجنگ عمل می‌کند، بررسی می‌کنم و برای استفاده صریح از مدل بدن ظریف در تفکر مسیحی استدلال می‌کنم.