جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : الاهیات آپوفاتیک پاتریستی معمولاً به عنوان تفسیری بر مراسم عبادت کلیسا و/یا به عنوان راهنمایی برای مبارزه زاهدانه برای تقدس نوشته می شدند. به این ترتیب، الهیات آپوفاتیک مسیح محور، کتاب مقدس، مذهبی و از نظر عرفانی تجربی بود. در مقابل، الهیات منفی مدرن اغلب به عنوان تأملات فلسفی در مورد محدودیت های زبان و/یا اندیشه نوشته می شود. به جای مسیح شناسی، با آموزه آفرینش آغاز می شود، و به جای تجربی، استنتاجی پیش می رود تا مشخص کند که زبان و/یا اندیشه لزوماً نمی توانند خالق را درک کنند. من درباره این نوع الهیات منفی مدرن دو چیز بحث می کنم. نخست، من از منطق فلسفی لودویگ ویتگنشتاین استفاده می‌کنم تا استدلال کنم که خود ایده نشان دادن تعالی خدا از طریق نمایش محدودیت‌های زبان یا تفکر اساساً مغشوش است. دوم، با زمینه‌سازی الهیات آپوفاتیک پاتریستیکی با عرفان مرکاوای یهودی باستان، استدلال می‌کنم که الاهیات منفی مدرن به عنوان راهی برای متکلمان عمل می‌کند تا از مکاشفه تعالی الهی در مسیح به‌عنوان مشاوران/اعضای کمیته مصلوب‌شده خداوند جلال چشم‌پوشی کنند: کالنبرگ، براد. رئیس کمیته).