جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این تز پیشنهاد می کند که اندیشه سورن کی یرکگور – به ویژه انسان شناسی الهیاتی او – تحت یک مابعدالطبیعه پیچیده از روش است. این کتاب بر مفهوم امکان (دانمارکی: Mulighed) تمرکز می‌کند، و استدلال می‌کند که امکان عنصر اولیه خود کیرکگاردی است و به عنوان نوعی «موتور» برای رشد فرد در برابر خدا عمل می‌کند. بر این اساس، مشاهده آثار کی یرکگور از دریچه امکان، راهی ثمربخش برای به دست آوردن بینش های جدید در مورد اعتقادات او است و آنچه را که او در نویسندگی خود به دنبال بیان آن بوده است، روشن می کند. من استدلال می کنم که کی یرکگور گزارشی چندلایه از امکان را فرموله می کند که در عین اینکه متافیزیک را رها نمی کند، امکان را به لحاظ وجودی، بر اساس آنچه که خود ممکن است در واقع تبدیل شود، نه تنها در خود و برای خود، بلکه در رابطه با خدا، دوباره چارچوب بندی می کند. خود بودن و ارتباط فرد با خدا هر دو مستلزم هستی شناسی امکان است. دغدغه های وجودی او از این بستر متافیزیکی ناشی می شود. این پایان نامه سپس به این موضوع می پردازد که چگونه امکان جزء جدایی ناپذیر خود بودن انسان است. خودبودن اصیل، گشودگی نسبت به امکان ابدی خداوند است، نه تلاش خود برای ایجاد امکانات ابدی خود از طریق برخی ابزارهای دیگر تحقق. اگر انسان، با ایمان، «مستقر در مطلق» شود، آن شخص دقیقاً به این دلیل است که خداوند در حال فعلیت بخشیدن به امکانات او است. خدا برای کی یرکگور سرچشمه همه امکان هاست. از نظر الهیات، برداشت کی یرکگور از امکان، ایده هایی را در اختیار ما قرار می دهد که ممکن است در بحث بیشتر درباره صفات خدا و راه هایی که از طریق آنها خدا را برای ارتباط با جهان خلقت درک می شود، مثمر ثمر باشد. بنابراین انسان شناسی، هستی شناسی و الهیات پیوند ناگسستنی دارند.