جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : من یکی از اهداف دیالوگ های افلاطون را این است که قلمرویی را برای فلسفه در نظر بگیرم. افلاطون برای انجام این کار به ارزیابی و نقد سایر رشته‌های جا افتاده‌تر مانند بلاغت، نهضت سوفسطایی، شعر و در نهایت پیشگویی می‌پردازد. مورد آخر، به ویژه، نادیده گرفته شده است، حتی اگر تقریباً در تمام مراحل نوشتن افلاطون به وجود می آید. بر این اساس، در پایان نامه خود، روش هایی را بررسی می کنم که افلاطون هنجارهای یونانی در مورد پیشگویی را تجسم می بخشد، اما همچنین بررسی می کنم که چگونه آن را تغییر می دهد، پس از اینکه آن را در معرض ارزیابی فلسفی قرار داد. افلاطون هرگز صحت فال را انکار نمی کند، اما دامنه آن را محدود می کند. او آن را یک صنعت می داند، اما همچنین ادعا می کند که بهترین بیناها کسانی هستند که از الهام الهی برخوردار هستند. من این معما را همراه با ارتباط بین فال و جنون تجزیه و تحلیل می کنم. در نهایت، من بررسی می‌کنم که آیا تمایز افلاطون بین پیش‌بینی فنی و تملک بسیار قطبی است یا خیر. شاهد اصلی من دیوتیما در سمپوزیوم افلاطون است. او یک بیننده عالی است که به طور گفتمانی با سقراط در مورد ماهیت اروس درگیر می شود، حتی اگر او نمی تواند طبق تمایز خود افلاطون این کار را انجام دهد. در پایان، امیدوارم که این پایان نامه بر ادعای پذیرفته شده فزاینده دینداری فراگیر افلاطون تأکید کند.