جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: مؤلف گوید: ابوالخیر الحسن بن سوار بن بابا بن بهنام، معروف به ابن الخمر، فیلسوف و طبیب معروف به هوش و نبوغ، در سال 321 هجری قمری متولد شد، مسیحی و سپس در اواخر عمر به اسلام گروید.از نوشته های او چیزی باقی نمانده است مگر مقاله ای مبنی بر اینکه اولاً دلیل یحیی النهاوی بر ظهور جهان است.با قبول شواهد متکلمان در اصل و دکتر عبدالرحمن بدوی به بررسی آن پرداخت و در کتاب: افلاطون گرایی نوین عرب منتشر کرد. این مقاله اگرچه مختصر است، اما یک اثر فلسفی سازمان یافته و پیشرو به شمار می رود. زیرا در یکی از بارزترین و مهم ترین مسائل آنها که همانا وقوع اجساد است، نسبت به سخنرانان موضع انتقادی تهاجمی می گیرد. بنابراین، آنها به گونه ای منحرف می شوند که با آثار فلسفی قبلی یا بعدی که موضع انتقادی نسبت به متکلمان داشتند، اما موضع دفاعی بود، متفاوت است: مانند پیام الکندی به معتصم بالله در فلسفه اول. و تفکیک ماده بین حکمت و قانون ارتباطات و عدم انسجام عدم انسجام که هر دو از ابن رشد است.