جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

یکی از مسائل مهم در معارف وحیانی قرآن کریم،بحث طغیانگری افراد در مقابل اراده الهی است که خدای ﷻ نمونه هایی برای آن بیان نموده است که بارزترین مصداق آن فرعون زمان حضرت موسی (ع) است که بانگ (انا ربکم الاعلی) سر داد و با حضرت موسی(ع) که فرستاده الهی بود به مخالفت برخاست، و برای حفظ سلطنت خویش بر مصریان، مرتکب نسل کشی، استضعاف و استخفاف بنی اسرائیل شد، و در این راه از هیچ ظلمی دست برنداشت، و در واقع به جنگ با خدای متعال رفت و تا اینکه با همه لشکریانش در دریای غضب الهی غرق شدند و نسل شان منقرض شد. خداوند داستان فرعون و حضرت موسی (ع)را به عنوان عبرت آیندگان نقل می کند تا مردمان جهان از آن درس گرفته دچار تکبر و استکبار نشود اما یهودی ها در زمان های مختلف با ایده نژاد پرستانه به طغیانگری پرداختند و در حق مسلمانان ظلم نمودند و در عصر حاضر نیز صهیونیست ها با استکبار طلبی، کشورهای اسلامی را استثمار کردند و در حق مردم مظلوم فلسطین ظلم های زیادی کردند و آن ها را از خانه و وطن شان آواره نمودند. این تحقیق ضمن شناخت و اکاوی شخصیت فرعون در قرآن با تکیه بر تفسیر تسنیم و الکاشف، به مشابهت هایی بین آل فرعون و صهیونیست ها پرداخته است و به مشترکاتی مانند، نسل کشی، استخفاف، استضعاف، تبلیغات سوء و انحصارگرایی و... بین فرعونیان و استکبار جهانی دست پیدا کرده است. همان طوری که فرعون خودش را برتر از همه بلکه «رب» مردم معرفی می کرد، یهودی ها به خصوص، صهیونیست ها نیز خود شان را نژاد برتر بلکه فرزند خدا معرفی می کنند. روش پژوهش اثر حاضر، گرد آوری کتابخانه ای است و با روش توصیفی ،تحلیلی بین ابعاد مختلف شخصیت فرعون و فرعونیان و صهیونیست ها مقایسه نموده است و از جهاتی مانند بعد بینشی و کنش رفتاری در اجتماع و کنش رفتاری در سیاست تطبیق را انجام داده است.

میرحامد حسین هندى (1246 ـ 1306 ق) از دانشمندان شیعه قرن سیزدهم در هند است که کتاب «عبقات الانوار» او در اثبات امامت، جاوانه است. وى مجموعه اى از نامه ها و نوشته هاى متفرّقه خود را در کتاب «الدرر السنیّة» گرد آورده است. این کتاب که تاکنون چاپ نشده، گوشه ها و زاویه هایى از زندگى میرحامد حسین را بازمى گوید که تاکنون در جایى گفته نشده است.کتاب یادشده در زمان حیات مؤلّف توسط محمّدجعفر ظهیرى گرد آمده است. نگارنده در این مقاله، جنبه هایى از زندگى علمى و عملى میرحامدحسین را براساس آن کتاب بیان مى دارد؛ از جمله: جمع آورى کتابهاى نفیس، گردآورى کتابهاى ضدّ شیعه و پاسخ گویى به آنها، گزارش سفر حج و عتبات عالیات در سال 1282 قمرى، وصیت نامه اخلاقى، مشکلات و بیماریها.نویسنده مقاله، نمونه اى از خطبه هاى میرحامدحسین را براى نشان دادن سجع در نگارش وى و نوشتارى در استغاثه به حضرت ولى عصر ارواحنا فداه را نیز آورده است.