جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

از زمان پیروزی انقلاب اسلامی و قطع روابط سیاسی با آمریکا که منجر به حذف نهادهای فرهنگی و آموزشی آن در ایران شد، رسانه های بین المللی آمریکا به عنوان یکی از ارکان دیپلماسی عمومی آن کشور، نقش تعیین کننده ای در قبال ایران ایفا می کنند. مقاله حاضر با تکیه بر مطالعه موردی درباره بخش فارسی شبکه «صدای آمریکا» سعی در تخمین ارزیابی میزان توفیق این رسانه ها در جامعه ایران دارد. این مطالعه میدانی بر اساس نظریه جوزف نای و کارشناسانی از قبیل بوید (1997) و گیلبوا (2000) شکل گرفته که چهار هدف را برای به کارگیری رسانه های بین المللی ارایه می کنند. با توجه به این اهداف، نگارندگان به تحلیل محتوای برنامه های صدای آمریکا پرداخته و سپس با نظرسنجی از مخاطبان ایرانی، چگونگی دریافت پیام های موجود در محتوای این رسانه بررسی می کنند.