جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

والتر بنیامین متفکر مکتب فرانکفورت در جستارهای متعددش به ارائة مفهوم جدیدی از «تکنیک» مبادرت ورزیده که متفاوت از مفهوم عامی است که همگان از آن مراد می­کنند. بنیامین آشکارا از مفهوم کلاسیک تخنه به­عنوان یک توانایی هدفگرا و حاکم بر قانونِ مبتنی بر دانش، فاصله می­گیرد. تکنیک نزد او یک واسطة غیرابزاری است که انسان به­نحو عملی با هدف خوشبختی، جهان را بسازد. بنابراین، تکنیک کلید طراحی متفاوت جهان است. پژوهش حاضر با بررسی متون مختلف بنیامین در باب تکنیک در پی واکاوی این مفهوم ناب است و دلالت­های آن را در سایر حوزه­های نظری نیز بررسی می­کند. این پژوهش به توصیف و تشریح آرای بنیامین در باب مفهوم تکنیک می­پردازد که به روش توصیفی و با بهره­گیری از منابع کتابخانه­ای انجام شده است. در این پژوهش نمایان شد که مفهوم تکنیک دارای ابعاد هستی­شناختی، تاریخی، سیاسی و زیبایی­شناختی است و دیالکتیک پیچیده­ای با مقولات بازتولید، ادراک و امر سیاسی دارد که شناخت آن می­تواند در جهت غنای بحث‌های نظری به­وبژه در حوزة سیاست و زیبایی‌شناسی معاصر گام مؤثری بردارد.

«خشونت الهی» به الهیات سیاسی و پیوند آن با حاکمیت می‌پردازد. ادعای کتاب این است که رویه‌های حاکمیت هم‌چون عدالت و بخشایش بازتابی از فرجام‌شناسی مسیحی است و اندیشمندان بزرگی هم‌چون دریدا و آرنت در مواجهه با مسئله‌ی حاکمیت و به رغم رویکرد انتقادی به آن در همان دامی افتاده‌اند که کارل اشمیت از آن با عنوان دوگانه‌ی (کاذب) میان آنارشی و حاکمیت یاد می‌کند. نویسنده‌ی «خشونت الهی» مدعی است که الهیات سیاسی والتر بنیامین دستگاه مفهومی لازم برای غلبه بر این دوگانه را فراهم می‌آورد. به باور نویسنده، ما باید کوشش به منظور پایان بخشیدن به حاکمیت را کنار بگذاریم و در عوض در پی شکلی مرکززدوده از حاکمیت باشیم. بدین ترتیب، نویسنده با تأکید بر مفهوم «خشونت الهی» در برابر «خشونت اسطوره‌ای» در الهیات سیاسی بنیامین می‌کوشد نیرویی مسیحایی را وارد صحنه کند که می‌تواند بت حاکمیت را از جای برکند و به جای آن جایگاهی تهی باقی بگذارد، جایگاهی که هر چند شکوه دم‌ودستگاه حاکمانه را ندارد اما امکان شکل دیگری از سیاست را برای ما فراهم می‌کند.

«خشونت الهی» به الهیات سیاسی و پیوند آن با حاکمیت می‌پردازد. ادعای کتاب این است که رویه‌های حاکمیت هم‌چون عدالت و بخشایش بازتابی از فرجام‌شناسی مسیحی است و اندیشمندان بزرگی هم‌چون دریدا و آرنت در مواجهه با مسئله‌ی حاکمیت و به رغم رویکرد انتقادی به آن در همان دامی افتاده‌اند که کارل اشمیت از آن با عنوان دوگانه‌ی (کاذب) میان آنارشی و حاکمیت یاد می‌کند. نویسنده‌ی «خشونت الهی» مدعی است که الهیات سیاسی والتر بنیامین دستگاه مفهومی لازم برای غلبه بر این دوگانه را فراهم می‌آورد. به باور نویسنده، ما باید کوشش به منظور پایان بخشیدن به حاکمیت را کنار بگذاریم و در عوض در پی شکلی مرکززدوده از حاکمیت باشیم. بدین ترتیب، نویسنده با تأکید بر مفهوم «خشونت الهی» در برابر «خشونت اسطوره‌ای» در الهیات سیاسی بنیامین می‌کوشد نیرویی مسیحایی را وارد صحنه کند که می‌تواند بت حاکمیت را از جای برکند و به جای آن جایگاهی تهی باقی بگذارد، جایگاهی که هر چند شکوه دم‌ودستگاه حاکمانه را ندارد اما امکان شکل دیگری از سیاست را برای ما فراهم می‌کند.

ترجمه ماشینی : این تحقیق به عنوان موضوع مطالعه دو قسمت با عنوان کافکیان به ترتیب از جوزفینا، خواننده یا مردم موش، سال 1924، سال مرگ نویسنده، و داستان پس از مرگ شکارچی گراکو، به عنوان روایت های املاک منتشر شده است. . ما در این دو روایت به دنبال بررسی مسئله‌ای از زوال صورت‌های متعالی هستیم: سنتز شده در هنر، الهیات و مرگ در درون مدرنیته. با خوانش توصیفی-فلسفی این دو روایت، رویکردی انتقادی را با فلسفه والتر بنیامین به ویژه نظریه روایت آن جستجو می کنیم. مجموعه این روایات نیز از بازسازی صحنه ادبی و فلسفی تعابیر کافکیان، مانند: خوانش صهیونیستی ماکس برود از فلسفه آرتور شوپنهاور و مارتین بوبر، طنین خوانش های کافکا از کی یرکگارد، تحلیل می شود. و نیچه و در نهایت، مجادلات بنیامین با برود و گرشوم شولم، که دلیل اصلی خنده دار آن حول خوانشی ماتریالیستی و تمثیلی از چک نویسنده است.

ترجمه ماشینی : این مجموعه، به توصیف آدورنو، «فلسفه معطوف به فلسفه» را بررسی می کند. این مقالات همه جنبه‌های نوشته‌های بنیامین، از کارهای اولیه او در فلسفه هنر و زبان، تا مفهوم تاریخ را در بر می‌گیرد. تجربه زمان و نابودی تداوم کاذب به عنوان مضامین کلیدی در درک بنیامین از تاریخ شناخته می شود.

ترجمه ماشینی : این مجموعه شامل مقالات اصلی است که به بررسی مقالات و مکاتبات والتر بنجامین و تئودور آدورنو در مورد ادبیات می‌پردازد. در مجموع، مقالات این دیدگاه را ارائه می دهند که این دو شخصیت برجسته فلسفه قرن بیستم صرفاً فیلسوفانی نبودند که درباره ادبیات می نوشتند، بلکه آنها فلسفه های خود را در و از طریق مواجهه با ادبیات توسعه دادند. بنیامین، آدورنو و تجربه ادبیات به سه بخش موضوعی تقسیم شده است. بخش اول شامل مقالاتی است که مستقیماً راه هایی را نشان می دهد که ادبیات به وسیله آنها تفکر بنیامین و آدورنو را غنی می کند. از طریق خوانش‌هایشان از نویسندگان ادبی مانند بودلر، بکت و پروست، مضامینی را بررسی می‌کند که در تفکر آنها نقش محوری دارند - تقلید، نقد پیشرفت تاریخی، و از دست دادن و بازیابی تجربه. بخش دوم با گردآوری چهار مقاله درباره خوانش بنیامین و آدورنو از کافکا، که کارشان به آنها کمک کرد تا نقد متمایز و پاسخی به سرمایه‌داری داشته باشند، مسیر بخش اول را ادامه می‌دهد. بخش سوم و پایانی با جدیت بیشتری بر این سوال تمرکز می کند که به چه معناست که بینش انتقادی اصیل نسبت به یک اثر ادبی به دست آوریم. این مقالات واکنش بنیامین را به چهره‌های خاصی از جمله گئورگ بوشنر، رابرت والسر، و جولین گرین بررسی می‌کنند، که به نظر او آثارشان نادیده گرفته شده، هضم نشده یا سوء تفاهم شده است. این کتاب بررسی منحصر به فردی از دو فیلسوف اصلی قرن بیستم را از طریق دریچه تجربیات مشترک آنها با ادبیات ارائه می دهد. این برای طیف گسترده ای از محققان در سراسر فلسفه، ادبیات، و مطالعات آلمانی جذاب خواهد بود.

ترجمه ماشینی : مطالعه کیا لیندروس بازسازی فلسفی تفکر والتر بنیامین است و دیدگاهی کایرولوژیک از زمان سیاسی و زیبایی‌شناختی را بیان می‌کند. با به فعلیت رسیدن تفکر بنیامین، به ویژه در 20th fin de siecle، کتاب دیدگاه مفصلی از تفکر او ارائه می دهد. کیا لیندروس تفسیری جایگزین از تاریخ، زمان، سیاست و هنر می‌سازد که در لحظه حال (Jetztzeit) به آن پرداخته می‌شود. او در بخش اول به نقد روش خطی- زمانی در فهم تاریخ می پردازد. با مطالعه دقیق مقاله بنیامین "اثر هنری"، بخش دوم به بررسی مشکلات خاستگاه، اصالت و سنت های هنر از طریق ایده های آوانگارد هنری و سیاسی شدن زیبایی شناسی می پردازد. در پایان کتاب، مفهوم تصویر و تصاویر جدید به عنوان فضای تصویر (بیلدروم) کنش مطرح شده است. نمونه‌های تاریخی صحنه‌های سیاسی و هنری بین جنگ‌ها، و همچنین تحلیل فیلم کوتاه کریس مارکر «لا جت»، ایده‌های توسعه‌یافته در سراسر کتاب را نشان می‌دهد و با باز کردن تجربه فردی به سمت تجربیات زمانی جمعی‌تر، تصاویر زمان را نشان می‌دهد. مانند مرگ، رویا و خاطره.