ملحدان الحاد جدید (آتئیسم نو) ملحدان Atheism الحاد - انکار خدا (مجتبوی) معنویت الحادی معنویت مادی ماده‌باوری خداناباور پساماده‌گرایی English Transworld Digital 2010 The Little Book of Atheist Spirituality, آدرس دیگر (Google Books): https://b2n.ir/p01184,Originally published: 2006 text ترجمه ماشینی: این فیلسوف فرانسوی تمام برهان های خدا را بی نیاز می داند، اگرچه تلاش آنسلم را «حیرت انگیز، جذاب، خشمگین» می نامد. تئودیسی هم اندازه نمی گیرد. او استدلال می‌کند که ما می‌توانیم «وفاداری» (جامعه از طریق پایبندی به میراث مشترک ارزش‌ها) بدون نیاز به «ایمان» داشته باشیم. و بهتر است به جای اینکه انسان ها را به عنوان تصاویر کوچک اشتباه از یک خدا ببینیم، آنها را حیوان ببینیم و از پیروزی هایشان بگوییم: "بد نیست، برای یک حیوان!" بسیاری از ایرادات معمول به ایمان به خدا، اما در یک کلید مدارا. کنت اسپونویل می گوید: «من از هر نوع تعصب، از جمله تعصب الحادی متنفرم». بنابراین راهنماهای او، خوشبختانه، بودا و اسپینوزا هستند تا ریچارد داوکینز و کریستوفر هیچنز. او درباره دوستانش صحبت می‌کند و حکایت‌هایی از حرفه سخنرانی‌اش را می‌گوید، و شجاعانه تلاش می‌کند تا تجربه‌ای را که زمانی در یک جنگل تجربه کرده بود، توصیف کند. او شیک است: "طبیعت تاس بازی می کند - این چیزی است که آن را از خدا متمایز می کند." شاید، در پایان این گفتگوی دوستانه کنار آتش، ایده نویسنده درباره چیستی «معنویت» ماتریالیستی هنوز هم کمی ناامید به نظر می رسد، اما اگر بتوانیم بگوییم قلب او در جای درستی است. ------------- This French philosopher finds all the proofs of God wanting, though he does call Anselm's attempt "astonishing, fascinating, infuriating". Theodicy doesn't measure up either. We can, he argues, have "fidelity" (community through adherence to a shared inheritance of values) without having to have "faith". And instead of seeing humans as erring mini-images of a deity, we would do better to see them as animals, and of their triumphs say: "Not bad, for an animal!" Many of the usual objections to believing-in-God, then, but in a tolerant key. "I loathe fanaticisms of all kinds," Comte-Sponville declaims, "including atheistic fanaticism." So his guides, happily, are Buddha and Spinoza rather than Richard Dawkins and Christopher Hitchens. He talks about his friends and tells anecdotes from his lecturing career, and attempts bravely to describe an at-one-with-the-universe experience he once had in a forest. He is stylishly brisk: "Nature plays dice - this is just what distinguishes it from God." Perhaps, at the end of this amiable fireside chat, the author's idea of what a materialist "spirituality" is still seems a little woolly, but his heart, if we might say so, is in the right place. (منبع: گاردین: مرور کتاب توسط استیون پول در 4 اکتبر 2008) اسپونویل, آندره کنت (André Comte-Sponville؛ فیلسوف فرانسوی؛ متأثر از: میشل دو مونتین، اپیکور، بلز پاسکال؛ از طرفداران خداناباوری و ماده‌باوری؛ دارای ایدئولوژی خاص خود دربارهٔ معنویت؛ ارائه تصویری معنوی و روحانی از خداناباوری؛ گذر از ماده‌باوری خداناباور «Materialistic Atheism» سنتی و ارائه پساماده‌گرایی), 1952م. پاریس، فرانسه# 1952م. پاریس، فرانسه# Author Andre Comte-Sponville (آندره کنت اسپونویل) Author Metadata 1401-06-22 1401-11-08