
<modsCollection xmlns:xlink="http://www.w3.org/1999/xlink" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns="http://www.loc.gov/mods/v3" xsi:schemaLocation="http://www.loc.gov/mods/v3 http://www.loc.gov/standards/mods/v3/mods-3-3.xsd">

        <mods version="3.3">
        <titleInfo>
            <title>منظور از اسماء در آیه‌ی &#171;سپس علم اسماء را همگى به آدم آموخت. بعد آنها را به فرشتگان عرضه داشت&#187;، چیست؟</title>
            
            
        </titleInfo>
        
        
                <subject>
                    <topic>صفات خدا</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>علم به اسماء</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>علم اسماء</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>تفسیر قرآن</topic>
                </subject>
        
        
                <language>
                    <languageTerm type="text"  authority="iso639-2b">Persian</languageTerm>
               </language>
            
        <originInfo>
            
             
            
            
            
            
        </originInfo>
        <note>[1]. بقره، 31.&lt;br /&gt;[2]. دلیل این اختصاص ضمیر &#171;هم&#187; در &#171;ثم عرضهم علی الملائکه&#187; است که به موجودات زنده و دارای عقل چنین ضمیری بر می گردد و گرنه باید ضمیر &#171;ها&#187; یا &#171;هن&#187; می آمد. طباطبایى، سید محمد حسین، المیزان فى تفسیر القرآن، ج 1، ص 118، دفتر انتشارات اسلامى، قم، چاپ پنجم، 1417ق.&lt;br /&gt;[3]. همان، ص 117 و 118.&lt;br /&gt;[4]. همان، ص 118.&lt;br /&gt;[5]. مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه، ج 1، ص 176، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ اول، 1374ش.&lt;br /&gt;[6]. طبرسى، فضل بن حسن، تفسیر جوامع الجامع، ج 1، ص 36، انتشارات دانشگاه تهران، مدیریت حوزه علمیه قم، تهران، چاپ اول، 1377ش.&lt;br /&gt;[7]. عیاشى، محمد بن مسعود، تفسیر العیّاشی، محقق و مصحح: رسولى محلاتى، هاشم، ج 1، ص 32،‏ المطبعة العلمیة، تهران، چاپ اول، 1380ق؛ طبرسى، فضل بن حسن، مجمع البیان فى تفسیر القرآن، با مقدمه: بلاغى‏، محمد جواد، ج 1، ص 180 و 181، انتشارات ناصر خسرو، تهران، چاپ سوم، 1372ش.&lt;br /&gt;[8]. شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، محقق و مصحح: غفارى، على اکبر، ج 1، ص 14، اسلامیة، تهران، چاپ دوم، 1395ق.&lt;br /&gt;[9]. بحرانى، سید هاشم، البرهان فى تفسیر القرآن، ج 1، ص 164، بنیاد بعثت، تهران، چاپ اول، 1416ق.&lt;br /&gt;[10]. طوسى، محمد بن حسن، التبیان فى تفسیر القرآن، با مقدمه: شیخ آقابزرگ تهرانى، تحقیق: قصیرعاملی، احمد، ج 1، ص 138، دار احیاء التراث العربى، بیروت، بی تا.&lt;br /&gt;[11]. ر.ک: نمایه‌های &#171;امام علی (ع) و علم غیب و خالق زمین و رعد و برق&#187;، سؤال 7474؛ &#171;وجه الله بودن امام علی (ع)&#187;، سؤال 8680.&lt;br /&gt;[12] مراجعه شود به نهایة الحکمة، مرحله یازدهم اتحاد عقل و عاقل و معقول، فصل 11، 12 و 13. </note>
        
        
        
        <typeOfResource>text</typeOfResource>
        
        
        
                <name  type="corporate">
                    
                    
                    
                    
                    
                    <role>   <roleTerm type="text">Author</roleTerm></role>
                </name>
           
        
                <genre authority="local">question and answer</genre>
           
                <genre authority="local">portal_lib</genre>
           
        
        

        

        
                <targetAudience>adult</targetAudience>
           
                <targetAudience>specialized</targetAudience>
           

        
        <physicalDescription>
            
            
            
            
            
             
        </physicalDescription>
        <recordInfo>
            <recordCreationDate encoding="w3cdtf">1395-11-08</recordCreationDate>
            <recordChangeDate encoding="w3cdtf">1396-11-02</recordChangeDate>
            
        </recordInfo>
        </mods>       
    

</modsCollection>
