وجوب شکر منعم ضرورت شکرگزاری شکر نعمت انسان و خدا شکر نعمت عرفان نظری Persian [1]. ر.ک: «تفاوت میان حمد، مدح و شکر»، سؤال 18086.<br />[2]. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق و مصحح: غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 2، ص 95، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، 1407ق.<br />[3]. عده کمى از بندگان من شکرگزارند؛ سبأ، 13.<br />[4]. قرشی، سید علی اکبر، قاموس قرآن، ج 4، ص 63، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ ششم، 1371ش.<br />[5]. گلستانه، سید علاء الدین محمد، منهج الیقین(شرح نامه امام صادق علیه السلام به شیعیان)، محقق و مصحح: صحفى، مجتبى، صدرایى خویى، على، ‏ص 54، دار الحدیث، قم، چاپ اول، 1429ق.<br />[6]. همان.<br />[7]. علامه حلى، حسن بن یوسف، نهج الحقّ و کشف الصدق، ص 432، دار الکتاب اللبنانی، بیروت، چاپ اول، 1982م.<br />[8]. «اِذا قَدَرْتَ عَلى عَدُوِّکَ فَاجْعَلِ الْعَفْوَ عَنْهُ شُکْراً لِلْقُدْرَةِ عَلَیْهِ»؛ حرّ عاملى، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج 12، ص 171، مؤسسة آل البیت(ع)، قم، چاپ اول، 1409ق.<br />[9]. «اَحْسَنُ شُکْرِ النِّعَمِ اَلانعامُ بِها»؛ تمیمى آمدى، عبد الواحد بن محمد، غرر الحکم و درر الکلم، محقق و مصحح: رجائى، سید مهدى،‏ ص 195، دار الکتاب الإسلامی، قم، چاپ دوم، 1410ق.<br />[10].«اِنَّ قَوْمَاً عَبَدوُهُ شُکْرَاً فَتِلْکَ عِبادَةُ الاحْرارِ ِ وَ هِیَ أَفْضَلُ الْعِبَادَةِ.»؛ ابن شعبه حرانى، حسن بن على، تحف العقول عن آل الرسول (صلی الله علیه و آله)، محقق و مصحح: غفاری، علی اکبر، ص 246، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ دوم، 1404ق.<br />[11]. «شُکْرُ الْعالِمِ عَلى عِلْمِهِ، عَمَلُهُ بِهِ وَ بَذْلُهُ لِمُسْتَحَقِّهِ»؛ غرر الحکم و درر الکلم، ص 407.<br />[12]. «شُکْرُ اِلهِکَ بِطوُلِ الثَّناءِ، شُکْرُ مَنْ قَوْقَکَ بِصِدْقِ الْوَلاءِ، شُکْرُ نَظیرِکَ بِحُسْنِ الاخاءِ، شُکْرُ مَنْ دوُنَکَ بِسَیْبِ الْعَطاءِ»؛ غرر الحکم و درر الکلم، ص 406. text Author question and answer adult specialized 1395-10-11 1396-11-02