
<modsCollection xmlns:xlink="http://www.w3.org/1999/xlink" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns="http://www.loc.gov/mods/v3" xsi:schemaLocation="http://www.loc.gov/mods/v3 http://www.loc.gov/standards/mods/v3/mods-3-3.xsd">

        <mods version="3.3">
        <titleInfo>
            <title>چگونه فعلى که به انجام رسیده و پایان پذیرفته است به فعلى دیگر دگرگونى شود، برگرداندنى که عنوان آن کاملاً متضاد با عنوان اولى آن است؟!</title>
            
            
        </titleInfo>
        
        
                <subject>
                    <topic>نتایج استغفار</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>حسنات و سیئات</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>سیئات</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>آثار توبه</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>دگرگونى سیئه به حسنه</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>توبه</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>فضایل اخلاقی</topic>
                </subject>
        
        
                <language>
                    <languageTerm type="text"  authority="iso639-2b">Persian</languageTerm>
               </language>
            
        <originInfo>
            
             
            
            
            
            
        </originInfo>
        <note>&lt;br /&gt;[۱] . فخر رازى اين ديدگاه را به ابن عباس ، حسن ، مجاهد و قتاده از مفسران پيشين اهل سنت نسبت دادهاست . مفاتيح الغيب : ج ۲۴ ص ۴۸۴ . نيز، ر . ك : تفسير ابن كثير : ج ۵ ص ۱۶۸ .&lt;br /&gt;[۲] . ر.ك : ص ۲۴ ح ۲۳۷ .&lt;br /&gt;[۳] . تفسير كنز الدقائق : ج ۹ ص ۴۳۱ .&lt;br /&gt;[۴] . فخر رازى اين نظريه را به قفال و قاضى از مفسران پيشين اهل سنت نسبت داده است . مفاتيح الغيب :ج ۲۴ ص ۴۸۵ . نيز بنگريد به الجامع : ج ۱۳ ص ۷۸ و سيد مرتضى در نفائس التأويل : ج ۲ ص ۴۵۵ و ج ۳ ص ۳۰۵ .&lt;br /&gt;[۵] . منهج الصادقين : ج ۶ ص ۴۲۱ .&lt;br /&gt;[۶] . مگر آن كه تغيير در گنهكار به معناى تغيير در خود گناه هم به حساب بيايد . اين تغيير نيازمند تبيينى ديگر است كه در تقرير ديدگاه علامه طباطبايى خواهد آمد .&lt;br /&gt;[۷] . تحابط به معناى اينكه دو چيز اثر يكديگر را خنثى كنند . اگر طاعت و گناه اثر يكديگر را خنثى كنندتحابط رخ داده است . اين اصطلاح از واژه قرآنى &#171;حبط عمل&#187; گرفته شده است . از نگاه قرآن برخى افراد طاعات خود را به سبب برخى اعمال ناشايسته از ميان مى برند و حبط مى كنند .&lt;br /&gt;[۸] . به نقل از الميزان فى تفسير القرآن : ج ۴ ص ۳۲۸ ـ ۳۲۹ . اين مطلب را مرحوم سيد عبد الاعلى موسوى سبزوارى نيز نقل كرده است . مواهب الرحمان فى تفسير القرآن : ج ۸ ص ۱۳۷ .&lt;br /&gt;[۹] . براى نمونه بنگريد به شيخ مفيد ، أوائل المقالات : ص ۸۲ ؛ شيخ طوسى ، الاقتصاد : ص ۱۹۳ ؛ سيدمرتضى ، نفائس التأويل : ج ۲ ص ۴۵۵ ؛ جعفر سبحانى ، بحوث فى الملل و النحل : ج ۳ ص ۲۷۰ .&lt;br /&gt;[۱۰] . فخر رازى ضمن نقل روايت اين قول را به سعيد بن مسيب و مكحول نسبت مى دهد . مفاتيح الغيب : ج ۲۴ ص ۴۸۵ .&lt;br /&gt;[۱۱] . تعبير روايت امام باقر عليه السلام اين است : &#171;فَلَيسَ مِن جَوهَرِيَّتِهِ ولا مِن إيمانِهِ&#187; علل الشرائع : ج ۲ ص ۴۹۱ .&lt;br /&gt;[۱۲] . حسن بن سليمان بن محمد حلى در مختصر البصائر : ص ۵۱۵ ـ ۵۱۷ و حافظ رجب بن محمد برسى درمشارق أنوار اليقين فى أسرار أمير المؤمنين عليه السلام : ص ۱۰۰ از جمله كسانى هستند كه چنين ديدگاهى دارند .&lt;br /&gt;[۱۳] . مفردات ألفاظ القرآن : ص ۴۴۱ .&lt;br /&gt;[۱۴] . مانند طريحى در مجمع البحرين : ج ۱ ص ۲۳۲ و ابن منظور در لسان العرب : ج ۱ ص ۹۵ .&lt;br /&gt;[۱۵] . معجم مقاييس اللغة : ج ۳ ص ۱۱۳ ؛ المصباح المنير : ج ۲ ص ۲۹۸ ؛ تاج العروس : ج ۱ ص ۱۷۴ ؛ تهذيب اللغة : ج ۱۳ ص ۸۹ ؛ كتاب العين : ج ۷ ص ۳۲۷ .&lt;br /&gt;[۱۶] . التوبة : ۳۷ .&lt;br /&gt;[۱۷] . فاطر : ۸ .&lt;br /&gt;[۱۸] . الروم : ۱۰ .&lt;br /&gt;[۱۹] . الميزان فى تفسير القرآن : ج ۴ ص ۳۲۴ .&lt;br /&gt;[۲۰] . بايد توجه داشت كه معناى ياد شده حقيقى است و منافاتى با دگرگون سازى حقيقت عمل به واسطهاعتبار الهى ندارد . آن اعتبار چيزى ديگر است و به وضع و جعل احكام بازمى گردد و معناى لغت را اعتبارى نمى كند .&lt;br /&gt;[۲۱] . ر . ك : ص ۲۷ ح ۲۴۰ ـ ۲۴۲ .&lt;br /&gt;[۲۲] . ر . ك : ح ۲۳۷ و ۲۳۹ .&lt;br /&gt;[۲۳] . ر . ك : ح ۲۳۸ .&lt;br /&gt;[۲۴] . ر . ك : ح ۲۳۶ ، ۲۴۳ و ۲۴۴ .&lt;br /&gt;[۲۵] . به فتح راء، به معناى ادراك شدگى .&lt;br /&gt;[۲۶] . نظريه علامه طباطبايى ناظر به چنين تبديلى است . ر . ك : الميزان فى تفسير القرآن : ج ۱۵ ص ۲۴۲ ـ۲۴۳ .&lt;br /&gt;[۲۷] . به همان معناى انفسى كه گفته شد .&lt;br /&gt; </note>
        
                <note type="content">منبع : دانشنامه قرآن و حديث جلد هجدهم پديدآورنده : محمّد محمّدی ری شهری زمان انتشار : 1395 از صفحه 35 تا صفحه 47</note>
           
        
        
        <typeOfResource>text</typeOfResource>
        
        
        
                <name  type="corporate">
                    
                    
                    
                    
                    
                    <role>   <roleTerm type="text">Author</roleTerm></role>
                </name>
           
        
                <genre authority="local">question and answer</genre>
           
                <genre authority="local">portal_lib</genre>
           
        
        

        

        
                <targetAudience>adolescent</targetAudience>
           
                <targetAudience>adult</targetAudience>
           
                <targetAudience>juvenile</targetAudience>
           
                <targetAudience>specialized</targetAudience>
           

        
        <physicalDescription>
            
            
            
            
            
             
        </physicalDescription>
        <recordInfo>
            <recordCreationDate encoding="w3cdtf">1395-08-22</recordCreationDate>
            <recordChangeDate encoding="w3cdtf">1396-06-09</recordChangeDate>
            
        </recordInfo>
        </mods>       
    

</modsCollection>
