ادله توحید (کلام) خداشناسی(الهیات بالمعنی الاخص) براهین توحید(حکمت نظری) Persian پی نوشتها:<br />[1]. لقمان، 13 «وَ إِذْ قالَ لُقْمانُ لاِبْنِهِ وَ هُوَ يَعِظُهُ يا بُنَيَّ لا تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظيمٌ».<br />[2]. نساء ، 48 «إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ به وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ».<br />[3]. نک: انبیاء، 22؛ مؤمنون، 91.<br />[4]. نک: احقاف، 4؛ انبیاء، 25.<br />[5]. «نهج البلاغة»، نامۀ 31.<br />[6]. نک: مکارم شیرازی ،ناصر ، عقیده یک مسلمان، مطبوعاتی هدف، چاپ اول، ص 38.<br />[7]. نک: مکارم شیرازی ،ناصر ، خدا را چگونه بشناسیم، انتشارات محمدی (ص)، 1343، ص 42.<br />[8]. انعام، 3.<br />[9]. بقره، 155،<br />[10]. مکارم شیرازی، ناصر، عقیده یک مسلمان، ص 43.<br />[11]. نک: توحید؛ شوری، 11.<br />[12]. آياتى در قرآن كريم وجود دارد كه بر بى نيازى خداوند دلالت مى كنند؛ مانند «وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَميدُ»؛ فاطر، 15.<br />[13] جوادى آملى عبداللَّه، شرح حكمت متعاليه (اسفار اربعه)، ج 6، بخ 1، ص 434 - 433 - انتشارات الزهراء.<br /> text Author question and answer adolescent adult general juvenile specialized other 1395-08-10 1396-08-28