
<modsCollection xmlns:xlink="http://www.w3.org/1999/xlink" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns="http://www.loc.gov/mods/v3" xsi:schemaLocation="http://www.loc.gov/mods/v3 http://www.loc.gov/standards/mods/v3/mods-3-3.xsd">

        <mods version="3.3">
        <titleInfo>
            <title>از نظر ائمه اطهار(ع) دو قوه وهم و خیال چگونه معنا شده‌اند و تفاوت آن با تعریف فلاسفه از این دو مفهوم چیست؟</title>
            
            
        </titleInfo>
        
        
                <subject>
                    <topic>نفس حیوانی</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>نفس نباتی</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>نفس انسانی</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>ادراک باطنی</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>قوه حافظه</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>قوه متصرفه</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>خیال‌شناسی‌</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>قوای ادراک ظاهری</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>قوای ادراک باطنی</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>لوح النفس</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>قوه واهمه</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>علامه طباطبایی: سید محمدحسین طباطبایی</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>علامه طباطبایی</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>اصطلاحنامه فلسفه</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>حاج ملاهادی سبزواری (موسس مکتب سبزوار)</topic>
                </subject>
        
        
                <language>
                    <languageTerm type="text"  authority="iso639-2b">Persian</languageTerm>
               </language>
            
        <originInfo>
            
             
            
            
            
            
        </originInfo>
        <note>[1]&lt;br /&gt;. شیخ الرئیس ابن سینا، الالهیات من کتاب شفا، مصحح، حسن زاده آملی، حسن، فصل دوم، مقاله چهارم، ص 175 و 176، الطبعة الاولی، مرکز النشر التابع لمکتب الاعلام الاسلامی، قم، 1418ق، 1376ش.&lt;br /&gt;۲. طباطبائی، سید محمد حسین، نهایة الحکمة، ج 3، ص 757 و 756، مؤسسه نشر اسلامی، قم، چاپ پنجم، 1404ق.&lt;br /&gt;[3]. طوسی، نصیرالدین محمد بن محمد بن حسن، شرح الاشارات و التنبیهات مع المحاکمات، ج 2، ص، 405 تا410، نشر البلاغة، قم، چاپ اول، 1375ش.&lt;br /&gt;[4]. &#171;و الطبیب لا یمیز بین المدرک و الحافظ و لا یتعرض لاثبات الوهم و انما یمیز هذه التمییزات الحکیم&#187;. شرح اشارات، ج 2، ص 349.&lt;br /&gt;[5]. البته معمولا حکیمان قوۀ عاقله را در شمار قوای نفس نمی‌آورند؛ حال یا به این جهت علو درجه آن که نباید در کنار قوای دیگر آورده شود و یا از این جهت که نفس انسانی در نظر آنها همان عقل و نیروی عاقله است. به عبارت دیگر عاقله همان مرتبه بالای نفس است که قوای دیگر را تحت تسخیر خود قرار می‌دهد و دارای وجود جمعی و عین نفس است.&lt;br /&gt;[6]. منظور از صورت، ‌تمامی چیزهایی است که می‌توان آنها را با حواس ظاهری درک کرد. شرح اشارات ج 2، ص 331.&lt;br /&gt;[7]. ابی جعفر رازی، قطب الدین محمد بن محمد، شرح الشرح، پاورقی شرح اشارات، ج 2، ص 331.&lt;br /&gt;[8]. شرح اشارات، ج 2، ص 332.&lt;br /&gt;[9]. خواجه نصیر الدین طوسى، آغاز و انجام (به ضمیمه تعلیقات)، ص 186، وزارت ارشاد، تهران، چاپ چهارم، 1374ش.&lt;br /&gt;[10] سبزواری، ملا هادی، اسرار الحکم، مصحح، فیضی، کریم، ص 294 و 295، مطبوعات دینی، قم، چاپ اول، 1383. ابن سینا در شفاء می‌گویند: اگر در حیوان قوه‌ای که در او همه محسوسات جمع هستند وجود نداشته باشد، حیات و زندگی حیوان ممکن نخواهد بود. (النفس من کتاب الشفاء، ص 228)&lt;br /&gt;[11]. کتاب النفس من الشفا، ص 236.&lt;br /&gt;[12] ابن سینا، النفس من الشفا، ص 235 و 239؛ حسن زاده آملی، حسن، سرح العیون، ص 392، سال 1371، امیر کبیر، تهران.&lt;br /&gt;[13]. سرح العیون، ص 392 و 393.&lt;br /&gt;[14]. اشارات، ج 2، ص 341، کتاب النفس من الشفاء ص 23 ؛ صدرا، محمد بن ابراهیم، الاسفار الاربعة، ج 8، ص 215، مصطفوی، قم، چاپ اول، 1368؛ اسرار الحکم، ص 307.&lt;br /&gt;[15]. اسرار الحکم، ص 308 و 309؛ شرح اشارات، ج 2، ص 346؛ کتاب النفس من الشفاء، ص 231 و 232؛ اسفار ج 8، ص 218.&lt;br /&gt;[16]. النفس من کتاب الشفاء، ص 230؛ شرح اشارات ج 2، ص 345؛ اسرار الحکم ص 310.&lt;br /&gt;[17]. صدر المتألهین، الاسفارالاربعۀ، ج 9، ص 81، منشورات مصطفوی، قم، بی‌تا.&lt;br /&gt;[18]. برای اطلاع بیشتر رجوع شود به: مجلسى، محمد باقر، بحار الأنوار، ج 25، ص 343؛ ج 18، ص85؛ ج 70، ص 266؛ ج 69، ص 279؛ دار إحیاء التراث العربی، بیروت، چاپ دوم، 1403 ق.&lt;br /&gt;[19]. البته برخی از حکیمان براین باورند که اوهام در روایات به معنای عقول است. ر. ک: حسن زاده آملى، حسن، ممد الهمم در شرح فصوص الحکم، ص 481، وزارت ارشاد، تهران، چاپ اول، 1378ش.&lt;br /&gt;[20]. بحار الأنوار، ج 3، ص 47 و 143.&lt;br /&gt;[21]. همان، ص 80 و 96.&lt;br /&gt;[22]. همان، ‌ص 290 و 298 و 299؛ ج 4، ص 33.&lt;br /&gt;[23]. مثلا در روایتی چنین آمده است: &#171;حَجَّ رَسُولُ اللَّهِ ص عِشْرِینَ حَجَّةً مُسْتَسِرّاً مِنْهَا عَشْرَةُ حِجَجٍ أَوْ قَالَ سَبْعَةٌ الْوَهَمُ‏ مِنَ الرَّاوِی قَبْلَ النُّبُوَّةِ وَ قَدْ کَانَ صَلَّى قَبْلَ ذَلِکَ وَ هُوَ ابْنُ أَرْبَعِ سِنِینَ وَ هُوَ مَعَ أَبِی طَالِبٍ فِی أَرْضِ بُصْرَى وَ هُوَ مَوْضِعٌ کَانَتْ قُرَیْشٌ تَتَّجِرُ إِلَیْهِ مِنْ مَکَّةَ&#187;. بحار الأنوار، ج 21، ص 399. </note>
        
        
        
        <typeOfResource>text</typeOfResource>
        
        
        
                <name  type="personal">
                    <namePart>طباطبایی(علامه طباطبایی), سید محمد حسین (فیلسوف نوصدرایی معاصر، حکمت متعالیه، مفسر بزرگ؛ صاحب تفسیر المیزان، &#171;بدایة الحکمة&#187;، &#171;نهایة الحکمة&#187; و &#171;اصول فلسفه و روش رئالیسم&#187;) , 1281ش. تبریز ##1360ش. قم</namePart>
                    
                    
                    <namePart type="date">1281ش. تبریز ##1360ش. قم</namePart>
                    
                    <role>   <roleTerm type="text">Descriptor</roleTerm></role>
                </name>
           
                <name  type="personal">
                    <namePart>سبزواری, حاج ملاهادی بن مهدی (فیلسوف صدرایی، حکمت متعالیه), 1212ق./1798م,#1289ق./1872م.</namePart>
                    
                    
                    <namePart type="date">1212ق./1798م,#1289ق./1872م.</namePart>
                    
                    <role>   <roleTerm type="text">Descriptor</roleTerm></role>
                </name>
           
                <name  type="corporate">
                    
                    
                    
                    
                    
                    <role>   <roleTerm type="text">Author</roleTerm></role>
                </name>
           
        
                <genre authority="local">question and answer</genre>
           
                <genre authority="local">gateway for meanings</genre>
           
        
        

        

        
                <targetAudience>adult</targetAudience>
           
                <targetAudience>specialized</targetAudience>
           

        
        <physicalDescription>
            
            
            
            
            
             
        </physicalDescription>
        <recordInfo>
            <recordCreationDate encoding="w3cdtf">1395-08-07</recordCreationDate>
            <recordChangeDate encoding="w3cdtf">1396-10-25</recordChangeDate>
            
        </recordInfo>
        </mods>       
    

</modsCollection>
