دیو آیه 101 بقره علم کلام آیه 101 سوره بقره Persian پی نوشتها:<br />[1] معین، محمد، فرهنگ معین، ص 457، نشر بهزاد، تهران، 1386.<br />[2] راغب اصفهانی، الفردات فی غریب القرآن، ج1، ص 203.<br />[3] حجر،27.<br />[4] انعام، 130:" (در روز قيامت از جانب خدا خطاب شود كه) اى گروه جن و انس، آيا براى شما فرستادگانى از خودتان نيامدند كه آيات مرا برای شما بازگو مى‌كردند و شما را از ديدار امروزتان بيم مى‌دادند؟ گويند: ما به زيان خود گواهى مى‌دهيم (آرى فرستادگان آمدند و بيم دادند). و زندگى دنيا آنها را فريفت، و (از اين رو) به زيان خود گواهى دهند كه كافر بودند."<br />[5] الذاریات،56<br />[6] احقاف،29،در این آیه به مسلمان شدن عده ای از جنیان اشاره می کند. در آیات متعددی از گروه جنیان کافر، نام برده شده است. نک: فصلت،29؛ اعراف،38؛ کافی، ج1، ص 395.<br />[7] کهف، 50: " و (به ياد آر) زمانى را كه به فرشتگان گفتيم: به آدم سجده كنيد پس همگى سجده كردند جز ابليس كه از (طايفه) جن بود (و گرنه فرشته گناه نمى‌كند) پس از فرمان پروردگار خود بيرون رفت‌."<br />[8] از مواردی که يادگيرى سحر جائز مى‌شود: براى ابطال سحر و مقابله با ساحران است. نک: جعفری،یعقوب، تفسیر کوثر،ج1، ص 308،بیجا،بینا.<br />[9] عن الرضا(ع):وَ أَمَّا هَارُوتُ وَ مَارُوتُ فَكَانَا مَلَكَيْنِ عَلَّمَا النَّاسَ السِّحْرَ لِيَحْتَرِزُوا بِهِ سِحْرَ السَّحَرَةِ وَ يُبْطِلُوا بِهِ كَيْدَهُم‌. نک: وسائل‌الشيعة، ج 17 ،ص 147، باب تحريم تعلم السحر و أجره .<br />[10] به معنای آیه دقت کنید: " و (يهود) از آنچه شياطين در عصر سليمان بر مردم مى‌خواندند پيروى كردند. سليمان هرگز (دست به سحر نيالود و) كافر نشد ولى شياطين كفر ورزيدند و به مردم سحر آموختند. و (نيز يهود) از آنچه بر دو فرشته بابل «هاروت» و «ماروت»، نازل شد پيروى كردند. (آن دو، راه سحر كردن را، براى آشنايى با طرز ابطال آن، به مردم ياد مى‌دادند. و) به هيچ كس چيزى ياد نمى‌دادند، مگر اينكه از پيش به او مى‌گفتند: «ما وسيله آزمايشيم كافر نشو! (و از اين تعليمات، سوء استفاده نكن!)» ولى آنها از آن دو فرشته، مطالبى را مى‌آموختند كه بتوانند به وسيله آن، ميان مرد و همسرش جدايى بيفكنند ولى هيچ گاه نمى‌توانند بدون اجازه خداوند، به انسانى زيان برسانند. آنها قسمتهايى را فرامى‌گرفتند كه به آنان زيان مى‌رسانيد و نفعى نمى‌داد. و مسلما مى‌دانستند هر كسى خريدار اين گونه متاع باشد، در آخرت بهره‌اى نخواهد داشت. و چه زشت و ناپسند بود آنچه خود را به آن فروختند، اگر مى‌دانستند."<br />[11] بقره،102.<br />[12] با استفاده از تفسیر المیزان،ج 1، ص 355.<br />[13] مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج‌1، ص 377.<br />[14] خداوند می فرماید: " و كسى را كه خداوند خونش را حرام شمرده، نكشيد، جز بحق! و آن كس كه مظلوم كشته شده، براى وليش سلطه (و حق قصاص) قرار داديم اما در قتل اسراف نكند، چرا كه او مورد حمايت است‌."، اسراء، 33.<br /> text توضیح بیشتر: این قسمت از آیه اشاره به يكى از اصول اساسى توحيد است كه همه قدرت ها در اين جهان از قدرت پروردگار سرچشمه مى‌گيرد، حتى سوزندگى آتش و برندگى شمشير بى اذن و فرمان او نمى‌باشد، چنان نيست كه ساحر بتواند بر خلاف اراده خدا در عالم آفرينش دخالت كند و چنين نيست كه خدا را در قلمرو حكومتش محدود نمايد بلكه اينها خواص و آثارى است كه او در موجودات مختلف قرار داده، بعضى از آن، حُسن استفاده مى‌كنند و بعضى سوء استفاده، و اين آزادى و اختيار كه خدا به انسان ها داده نيز وسيله‌اى است براى آزمودن و تكامل آنها.[13] حال که خاصیت همه چیز به دست خدا است، به آن معنی نیست که خداوند به انجام سحر و ضرر رساندن به مردم راضی باشد. بلکه فقط به این معنا است که سحر و استفاده از آن، به نوعی استفاده از برخی قوانین هستی است که مانند دیگر قوانین، خداوند، خالق و ایجاد کنندۀ آن است. مانند این که خاصیت برندگی در چاقو و اثر آن در اجسام لطیف از قوانین هستی است و با استفاده از این قانون، مردم استفاده های زیادی می کنند، اگر در شرایطی، یک انسان مظلوم توسط چاقو کشته شود به این معنا است که با اذن و اجازۀ عام خداوند که همان جریان قوانین هستی در مورد شی برنده مانند چاقو است، شخص مظلوم کشته شده است ولی هرگز به این معنا نیست که خداوند به ظالم اذن "خاص" و اجازۀ کشتن شخص مظلوم را داده است بلکه خداوند در آیات مختلف از ظلم کردن، کشتن انسان مظلوم و ضایع کردن حقوق مردم بر حذر داشته است و به چنین کسانی وعده های عذاب دردناک داده است.[14] Author question and answer adolescent adult general juvenile specialized other 1395-08-07 1396-08-25