سعادت و شقاوت اختیار انسان سعادت ذاتی شقاوت ذاتی ذاتی بودن سعادت جبر و اختیار(کلام) اختیار انسان Persian <br />[1] «شیطان گفت خداوندا اکنون که مرا گمراه نمودى من نیز در روى زمین بشر را بزیبایى‏ها بفریبم و همه آنها را گمراه می کنم»، حجر، 39.<br />[2] مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج 5، ص 9، موسسه الوفاء، بیروت، 1404ق.<br />[3] اعراف، 179.<br />[4] «راغب می گوید: ذرء آن است که خدا آفریده خود را آشکار کند. «ذرء اللّه الخلق» یعنى اشخاص را آشکار فرمود. قاموس آن را خلقت و تکثیر و غیره گفته، سخن صحاح نیز نظیر آن است»، قاموس قرآن، ج 3، ص 4. « ذَرَأَ-- ذَرْءاً [ذرأ] اللّهُ ...- الشی‏ءَ: آن چیز را بسیار کرد،- الأرضَ: زمین را تخم پاشى کرد»؛ مهیار، رضا، فرهنگ ابجدی عربی-فارسی، ص407.بی تا، بی جا.<br />[5] برای مثال: «مجالس الصدوق، و العلل، عن أبی سعید الخدری فی وصیة النبی ص لعلی ع قال یا علی إذا حملت امرأتک فلا تجامعها إلا و أنت على وضوء فإنه إن قضی بینکما ولد یکون أعمى القلب بخیل الید»، شیخ صدوق، الفقیه، ج 3، ص 533، جامعه مدرسین، قم، 1413ق.<br />[6] «إِنَّکَ إِنْ تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبادَکَ وَ لا یَلِدُوا إِلاَّ فاجِراً کَفَّاراً»؛ نوح، 27.<br /> text Author question and answer adult specialized 1395-07-18 1395-11-13