علامه طباطبایی: سید محمدحسین طباطبایی معاد اهل بیت عذاب انسان شناسی الالحاد الولایه جور عذاب الهی استکبار النار علو تفسیر نمونه جامعه شناسی انسان شناسی Human nature امامت اهل بیت(ع) علو (صفات خبریه الهی) قرآن سورة غافر سوره اعراف ملأ محمدجواد مغنیه علامه طباطبایی محمد جواد مغنیه معاد(فلسفه) جهنم عذاب هدایت اصطلاحنامه علوم قرآنی قرآن سوره اعراف سوره بقره سوره فرقان سوره غافر کفر تکبر (اخلاق) ظلم فخر رازی تفسیر جوامع الجامع تکذیب آیات الهی میزان عتو معناشناسی استکبار استکبار در قرآن استنکاف ریشه استکبار خود برتر بینی اتراف حقیقت نفی حقیقت مجادله با حق مانع هدایت ادبار تعارض حق و منفعت انواع کفر مناظره و مخاصمه تفسیر المیزان (کتاب) اصغر افتخاری Persian مشهد دان‍ش‍گ‍اه‌ ع‍ل‍وم‌ اس‍لام‍ی‌ رض‍وی‌ بهار و تابستان/1394 یکی از حوزه‌های نسبتاً جدید در عرصۀ مطالعات زبان‌شناسی، روش معناشناسی است که بیشترین کاربرد را در تحلیل متون و فهم ساختار آن دارد. در این میان، قرآن کریم با توجه به آسمانی بودن متن آن و منزه بودنش از سهو و اشتباه‌های رایج بشری، از اتقان و اعتبار بسیار بالاتری نسبت به سایر متون برخوردار است. لذا بررسی ساختار متن و نحوۀ استعمال واژگان در این کتاب آسمانی می‌تواند روش مناسبی در فهم هرچه دقیق‌تر معانی آن باشد.,lt;br /,gt; این جستار با استفاده از روش معناشناسی توصیفی به تبیین دقیق معنای «استکبار» در قرآن کریم پرداخته است. این مفهوم در مجاورت با واژگانی تحلیل شده است که «هم‌نشینِ» آن، در آیات و سوره‌های مختلف قرآن کریم آمده‌اند. بر این اساس، ضمن ارائۀ تعریفی مختار از استکبار با بهره‌گیری از هم‌نشین‌های آن، مفاهیمی همچون «عُتُوّ»، «غرور» و «بی‌باوری به معاد» به عنوان علل و ریشه‌های استکبار، و نیز مفاهیمی چون «عُلوّ»، «استنکاف»، «کفر» و «ظلم» به عنوان آثار و نتایج استکبار، بر اساس نحوۀ استعمال در قرآن کریم شناخته شده‌اند. بررسی زبان‌شناسانۀ واژه‌های هم‌نشین مزبور، حکایت از آن دارد که استکبار در قرآن کریم از محل تلاقی سه جریان اعتقادی (نفی معاد)، روحی (خودبرتربینی) و بالاخره اجتماعی (اتراف و نفی حقایق) حاصل می‌آید. text افتخاری, اصغر (عضو هیئت علمی گروه علوم سیاسی دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی دانشگاه امام صادق), 1347ش.# 1347ش.# Author باباخانی, مجتبی Author فخر رازی , محمد بن عمر (فقیه، متکلم، فیلسوف، مفسر و حکیم مسلمان ایرانی، مکتب اشعری، متکلم اشاعره متاخر، شافعی، پیش برنده الهیات فلسفی، مخالف؟ فلسفه), 543ق./1149م. ری، تهران، ایران ## 606ق./1210م. هرات، افغانستان 543ق./1149م. ری، تهران، ایران ## 606ق./1210م. هرات، افغانستان Descriptor شریف لاهیجی , محمد بن علی (از مشاهیر حکما و عارفان اسلامی ‌‌سده یازدهم هجری قمری، شیعه امامی، از شاگردان برجسته میر محمدباقر داماد، متأله و متبحر در علوم و شاعر، صاحب کتاب «محبوب القلوب» و «تفسیر شریف لاهیجی»), 1088ق. لاهیجان، گیلان#1095؟ق. دیلمان 1088ق. لاهیجان، گیلان#1095؟ق. دیلمان Descriptor طباطبایی(علامه طباطبایی), سید محمد حسین (فیلسوف نوصدرایی معاصر، حکمت متعالیه، مفسر بزرگ؛ صاحب تفسیر المیزان، «بدایة الحکمة»، «نهایة الحکمة» و «اصول فلسفه و روش رئالیسم») , 1281ش. تبریز ##1360ش. قم 1281ش. تبریز ##1360ش. قم Descriptor مغنیه, محمدجواد (عالم معاصر لبنانی، نویسنده کتب اسلامی، مفسر و روحانی شیعه اهل لبنان در قرن چهاردهم قمری), 1332ق. طیردبا، لبنان#1400ق. بیروت، لبنان 1332ق. طیردبا، لبنان#1400ق. بیروت، لبنان Descriptor اصغر افتخاری، مجتبی باباخانی Author article 0 specialized http:/paper.razavi.ac.ir 1394-06-09 1396-10-23