<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">323033</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">

[1] واقعة، 69.

[2]   مائده، 114.

[3]   حدید، 25.

[4]   زمر، 6   .

[5]   اعراف، 26.

[6]   حجر، 21.

[7]   کهف، 107.

[8]   واقعة، 92- 94.

[9]   کهف، 102.

[10]   نجم، 13.

[11]   مؤمنون، 29 .

[12]   آل عمران، 124.

[13]   شعراء، 210.

[14]   طلاق، 12.

[15]   تفسیر نمونه، ج‏27، ص: 182 دار الکتب الإسلامیة،مکان چاپ: تهران،سال چاپ: 1374 ش‏

  [16] نزول نمود روح الامین (جبرئیل) با قرآن بر قلب تو اى رسول اکرم تا آن   که بوده باشى از تهدید کنندگان و بترسانى مردم را از عذاب خدا". شعرا، 193.

  [17] بلکه قرآن آیاتى است ظاهر و هویدا در سینه کسانى که بآنها علم عطا شده. عنکبوت، 48

[18] قرآن کتابى است که آیات آن محکم است پس بتفصیل بیان شده. هود، 1. نک: داور پناه ابوالفضل‏، انوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج‏1، ص 13، ناشر انتشارات صدر، مکان چاپ: تهران‏، سال چاپ 1375 ش‏، نوبت چاپ اول، با اندکی تصرف‏.

  [19] عنکبوت، 64.

[20] بانوى اصفهانى سیده نصرت امین، مخزن العرفان در تفسیر قرآن، ج‏1، ص 15- 17، ناشر: نهضت زنان مسلمان‏، مکان چاپ: تهران‏، سال چاپ: 1361 ش، با اندکی تصرف ‏.

[21] فیها یُفْرَقُ کُلُّ أَمْرٍ حَکیمٍ؛ دخان ، 4. (امر حکیم یعنی امری که الفاظش از یکدیگر متمایز نباشد).

" [22] الر کِتابٌ أُحْکِمَتْ آیاتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَکیمٍ خَبیرٍ"؛ هود، 1.

  [23] در این باره نک: مطهری، مرتضی، آشنایی با قرآن، ج 5، ص 105- 101؛ المیزان، (ترجمه فارسی)، ج 20، ص 559 – 569 ؛ همان ج 18، ص 196 به بعد.

[24] بروج، 21 و 22.

  [25] واقعه، 76 - 79.

  [26] شعراء، 192-194. نک: طیب سید عبد الحسین‏، أطیب البیان فی تفسیر القرآن، ج‏13، ص: 177؛ همان ج‏1، ص: 68-70، ناشر: انتشارات اسلام‏، مکان چاپ: تهران‏، سال چاپ: 1378 ش‏، نوبت چاپ: دوم‏،

[27]     اقتباس از پاسخ 3234 (سایت: 4076)، مراتب نزول.

[28] فرقان، 32،   وَ قالَ الَّذینَ کَفَرُوا لَوْ لا نُزِّلَ عَلَیْهِ الْقُرْآنُ جُمْلَةً واحِدَةً کَذلِکَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤادَکَ وَ رَتَّلْناهُ تَرْتیلاً.

[29] اسراء، 106،   وَ قُرْآناً فَرَقْناهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلى‏ مُکْثٍ وَ نَزَّلْناهُ تَنْزیلا .

[30] زخرف، 3 و 4.

[31] رشد و به بلوغ رسیدن استعداد مردم.

[32] طباطبایی، محمد حسین ، ترجمه المیزان، ج 13، ص 305 و 306.

[33] معرفت ،محمدهادی ، علوم قرآنی، قم، مؤسسه فرهنگی تمهید، 1380، ص 60-61.

[34] علوم قرآنی، پیشین، ص 111.

[35] بقره، 281.

[36] علوم قرآنی، پیشین، ص 117.

[37] اسرار، مصطفی، دانستنیهای قرآن، ، ص 28، حسن زاده، صادق، کلید قرآن، ص 134 .

[38]     اقتباس از پاسخ 1607 (سایت: 1609)، آیه آیه بودن قرآن.
</subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">معنای نزول قرآن و فلسفه تدریجی بودن نزولش چیست؟</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="b">portal_lib</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="b">portal_lib</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>