<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">322251</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">[1]. حسينى همدانى، سيد محمد حسين، انوار درخشان، تحقيق، بهبودی، محمد باقر، ج 4، ص 402، كتابفروشى لطفى، تهران، چاپ اوّل، 1404 ق.<br />[2]. مترجمان، ترجمه تفسير جوامع الجامع، تحقيق، با مقدمه آية الله واعظ زاده خراسانى، ج 2، ص 58، بنياد پژوهشهاى اسلامى آستان قدس رضوى، مشهد، چاپ دوّم، 1377 ش، (نقل از دايرة المعارف فريد وجدى، ج 6، ص 232، چاپ سوم)؛ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج ‏4، ص 339، دار الكتب الإسلامية، تهران، 1374 ش.<br />[3]. طبرسى، فضل بن حسن، مجمع البيان فى تفسير القرآن، ج 3، ص 276 - 277، انتشارات ناصر خسرو، تهران، 1372 ش؛ تفسير نمونه، ج 4، ص 342- 343.<br />[4]. مراد، بيت المقدس، فلسطين، شامات و طور سينا می باشد؛ طيب، سيد عبد الحسين، اطيب البيان في تفسير القرآن، ج 4، ص 336، چاپ دوم، انتشارات اسلام، تهران، 1378 ش؛ تفسير نمونه، ج ‏4، ص 337.<br />[5]. مائده، 21.<br />[6]. مائده، 22.<br />[7]. طبرسى، فضل بن حسن، تفسير جوامع الجامع، ج 1، ص 322، انتشارات دانشگاه تهران و مديريت حوزه علميه قم، تهران، چاپ اول، 1377 ش؛ مائده، 23.<br />[8]. اطيب البيان في تفسير القرآن، ج 4، ص 340؛ مجمع البيان، ج 3، ص 277.<br />[9]. مائده، 24.<br />[10]. مائده، 25.<br />[11]. خداوند (به موسى) فرمود: «اين سرزمين (مقدس)، تا چهل سال بر آنها ممنوع است (و به آن نخواهند رسيد) پيوسته در زمين (در اين بيابان)، سرگردان خواهند بود و در باره (سرنوشت) اين جمعيّت گنهكار، غمگين مباش!»، مائده، 26.<br />[12]. مائده، 26.<br />[13]. بانوى اصفهانى، سيده نصرت امين، مخزن العرفان در تفسير قرآن، ج 4، ص 295، نهضت زنان مسلمان، تهران، 1361 ش.<br />[14]. اطیب البیان، ج 4، ص 341؛ مجمع البیان، ج 3، ص 277.<br />[15]. حسينى، شاه عبدالعظيمى، حسين بن احمد، تفسير اثنا عشرى، ج 3، ص 61، انتشارات ميقات، تهران، چاپ اول، 1363 ش؛ ‌كاشانى، ملا فتح الله، تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين، ج 3، ص 214 - 215، كتابفروشى محمد حسن علمى، تهران، 1336 ش؛ جرجانى ابو المحاسن حسين بن حسن، جلاء الأذهان و جلاء الأحزان، ج 2، ص 347، انتشارات دانشگاه تهران، تهران، چاپ اوّل، 1377 ش؛ ابوالفتوح رازى، حسين بن على، روض الجنان و روح الجنان فى تفسيرالقرآن، تحقيق، یاحقی، محمد جعفر – ناصح، محمد مهدى، ج 6، ص 321، بنياد پژوهشهاى اسلامى آستان قدس رضوى، مشهد،  1408 ق؛ حائرى تهرانى، مير سيد على، مقتنيات الدرر و ملتقطات الثمر، ج 3، ص 287 ، دار الكتب الاسلاميه، تهران، 1377 ش؛ مظهرى محمد ثناءالله، التفسير المظهرى،محقق، غلام نبى تونسى، ج 3، ص 75، مكتبة رشديه، پاكستان، 1412 ق.<br />[16]. روض الجنان و روح الجنان فى تفسيرالقرآن، ج 6، ص 321؛ جلاء الأذهان و جلاء الأحزان، ج 2، ص 347؛ نقل از مخزن العرفان در تفسير قرآن، ج ‏4، ص 295 – 296؛ ، مقتنيات الدرر و ملتقطات الثمر، ج 3، ص 287؛ التفسير المظهرى، ج 3، ص 75.<br />[17]. انوار درخشان، ج 4، ص 402 – 403؛ بروجردى سيد محمد ابراهيم، تفسير جامع، ج 2، ص 194 - 197، انتشارات صدر، تهران، چاپ ششم، 1366 ش؛ نجفى خمينى، محمد جواد، تفسير آسان، ج 4، ص 142، انتشارات اسلاميه، تهران، چاپ اول، 1398 ق.<br />[18]. تفسیر جامع، ج 2، ص 194 – 197.<br />[19]. طباطبايى، سيد محمد حسين، الميزان فى تفسير القرآن،ج 5، ص 294، دفتر انتشارات اسلامى، قم، 1417 ق؛ مجمع البیان، ج 3، ص 280؛ راغب اصفهانى، حسين بن محمد، المفردات في غريب القرآن، تحقيق، داودی، صفوان عدنان، ص 169، دارالعلم الدار الشامية، دمشق، بيروت، چاپ اول، 1412 ق؛ ابن منظور محمد بن مكرم، لسان العرب، ج 13، ص 482، دار صادر، بيروت، 1414 ق.<br />[20]. مجمع البیان، ج 3، ص 280.<br />[21]. تفسير جوامع الجامع، ج‏1، ص 323.<br />[22].  تفسیر نمونه، ج 4، ص 343.<br />[23]. «قُلْنَا يَا ناَرُ كُونىِ بَرْدًا وَ سَلَامًا عَلىَ إِبْرَاهِيم»؛ (سرانجام او را به آتش افكندند ولى ما) گفتيم: «اى آتش! بر ابراهيم سرد و سالم باش!؛ انبیاء، 69.<br />[24]. سبزوارى نجفى، محمد بن حبيب الله، الجديد فى تفسير القرآن المجيد، ج 2، ص 448،  دارالتعارف للمطبوعات، بيروت، چاپ اوّل،  1406 ق؛ مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‏3، ص 281؛ حقى بروسوى، اسماعيل، تفسير روح البيان، ج 2، ص 377، دارالفكر، بيروت، بى تا؛ مغنيه، محمد جواد، التفسير المبين، ص 141، بنياد بعثت، قم؛ کاشانى ملا فتح الله، زبدة التفاسير، تحقيق، بنياد معارف اسلامى، ج 2، ص 245، بنياد معارف اسلامى، قم، چاپ اوّل، 1423 ق؛ التفسير المظهري، ج ‏3، ص 76.<br />[25]. مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، بحار الأنوار(ط- بیروت)، محقق، مصحح، جمعى از محققان‏، ج 13، ص 175، دار إحياء التراث العربي‏، بيروت‏، چاپ دوم‏، 1403 ق؛ ثقفى تهرانى، محمد، تفسير روان جاويد، ج 2، ص 196، انتشارات برهان، تهران، چاپ سوم، 1398 ق؛ بحرانى سيد هاشم، البرهان فى تفسير القرآن، تحقيق، قسم الدراسات الاسلامية موسسة البعثة- قم، ج 2، ص 270، بنياد بعثت، تهران، چاپ اول، 1416 ق.<br />[26] . مائده، 25.<br />[27]. تفسير جوامع الجامع، ج ‏1، ص323 - 324 .<br />[28]. مجمع البیان، ج 3، ص 281.<br />[29]. فخرالدين رازى، ابو عبدالله محمد بن عمر، مفاتيح الغيب، ج 11، ص 335، دار احياء التراث العربى، بيروت، چاپ سوّم، 1420 ق؛ زبدة التفاسير، ج 2، ص 245.<br /> </subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">معنای یتیهون چیست؟ آیا حضرت موسی نیز با قوم بنی اسرائیل در تیه بود یا نه؟</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="b">portal_lib</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="b">portal_lib</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>