00000na 22 1 450322240[1]. ر.ک: مسکویه الرازى، ابو على، تجارب الأمم، تحقیق: امامى، ابو القاسم، ج 2، ص 107 – 108، سروش، تهران، چاپ دوم، 1379ش؛ ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج 4، ص 158 – 165، دار صادر، بیروت، 1385ق.
[2]. فاطر، 37: «أَوَ لَمْ نُعَمِّرْکُمْ ما یَتَذَکَّرُ فِیهِ من تَذَکَّرَ وَ جاءَکُمُ النَّذِیرُ».
[3]. الکامل فی التاریخ، ج ‏4، ص 159.
[4]. بلاذری، احمد بن یحیی، أنساب الأشراف، تحقیق: زکار، سهیل، زرکلی، ریاض، ج 6، ص 365، دار الفکر، بیروت، چاپ اول، 1417ق.
[5]. همان، ص 366.
[6]. أنساب‏ الأشراف، ج ‏6، ص 367.
[7]. ابن عبدالبر، یوسف بن عبد الله‏، الاستیعاب فى معرفة الأصحاب، تحقیق: البجاوى، على محمد، ج‏ 2، ص 249، دار الجیل، بیروت، چاپ اول، 1412ق.
[8]. ابن أثیر، أبو الحسن علی بن محمد، أسد الغابة فى معرفة الصحابة، ج ‏2، ص 297، دار الفکر، بیروت، 1409ق.
[9]. ابن حجر عسقلانى، احمد بن على، الإصابة فى تمییز الصحابة، تحقیق: عبد الموجود، عادل احمد، معوض، على محمد، ج 3، ص 144، دار الکتب العلمیة، بیروت، چاپ اول، 1415ق.
[10]. أسد الغابة، ج ‏2، ص 297.
[11]. الدینورى، ابو حنیفه احمد بن داود، الأخبار الطوال، تحقیق: عبد المنعم عامر، مراجعه جمال الدین شیال، ص 171، منشورات الرضى، قم، 1368ش.
[12]. أنساب ‏الأشراف، ج ‏6، ص 364.
[13]. همان، ص 365.
[14]. تجارب ‏الأمم، ج ‏2، ص 109.
[15]. برای آگاهی بیشتر ر.ک: سماک امانی، محمد رضا، قیام توابین بخش سوم، شماره 39، خرداد 1379ش.
[16]. الاستیعاب، ج 2، ص 250.
[17]. أنساب ‏الأشراف، ج ‏6، ص 367.
[18]. الکامل فی التاریخ، ج ‏4، ص 175.
[19]. أنساب ‏الأشراف، ج ‏6، ص 369.
[20]. ذهبى، شمس الدین محمد بن احمد، تاریخ ‏الإسلام، تحقیق: تدمرى، عمر عبدالسلام، ج 5، ص 46، دار الکتاب العربى، بیروت، چاپ دوم، 1413ق.
[21]. أنساب‏ الأشراف، ج ‏6، ص 370.
[22]. تاریخ‏ الإسلام، ج ‏5، ص 48. قیام توابین چگونه بود؟ و وضعیّت آنها در نزد خدای متعال چگونه است؟question and answerportal_libquestion and answerportal_libPersian