00000na 22 1 450288507[1] منظور از محیط زیست، محیط اطراف ما است. به ویژه شرایط مؤثر بر زندگی مردم مورد نظر است. [2] برای مطالعۀ بیشتر رجوع شود به: مکتب و نظام اقتصادی اسلام، هادوی تهرانی، مهدی، ص 19-51. [3] «افحسبتم انما خلقناکم عبثاً و انکم الینا لا ترجعون» (آیا گمان کردید شما را بیهوده آفریدم و به سوی ما بازگردانده نمی شوید؟!) مؤمنون، َ115. [4] بهره گیری از نعمت های الاهی که خداوند برای استفاده بندگان خود آفریده، در سلامت انسان و رفاه و آسایش او جایگاه ویژه دارد. حداقل الزامی که انسان در برابر پروردگار خویش نسبت به نعمت هایش دارد، استفاده بهینه از آنها به نفع تکامل جسمی و معنوی خود و دیگران است. اگر انسان هوای سالم را آلوده کند و یا آب پاکیزه و زلال «و انزلنا من السماء ماءً طهوراً» (و از آسمان آبی پاک کننده نازل کردیم) -فرقان، 48- که از آسمان می بارد و بر زمین جاری می شود و مایه حیات انسان است، در اثر آلودگی هایی که با دست بشر ایجاد می شود، تبدیل به مایعی خطرناک و زیان آور شود، این کار استفاده نادرست از نعمت های الاهی و کفران نعمت است. [5] «و ما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون» (من جن و انس را نیافریدم، جز برای اینکه عبادتم کنند).ذاریات، 56. [6] نیازمند، یدالله، اعجاز قرآن از نظر علوم امروزی، ص 131. [7] «و یحل لهم الطیبات و یحرم علیهم الخبائث...» (و اشیای پاکیزه را برای آنها حلال شمرد و ناپاکی ها را تحریم می کند) اعراف، 157. [8] تحف العقول، 337. [9] «لاتبیتوا القمامة فی بیوتکم فاخرجوها نهاراً، فانها مقعد الشیطان» محمدی ری شهری، محمد، میزان الحکمة، ج 13، ص 6340. [10] «لاتؤوا التراب خلف الباب، فانه مأوی الشیطان»همان. [11] «ان الله طیب، یحب الطیب، نظیف، یحب النظافة» همان. [12] نیلفروشان، محمد علی، ضرابی، جلیل، میرفتاحی، محمد باقر، بهداشت، ص 20. [13] مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج 77، ص 170. [14] حر عاملی، وسائل الشیعة، ج 1، ص 228؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج 77، ص 169. [15] «ولاتلقوا بایدیکم الی التهلکة» بقره، 195. [16] طباطبایی محمد حسین، المیزان، ج 2، ص 93 و 180. [17] «لاضرر و لاضرار فی الاسلام»، شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج 4، 334. [18] نهج الفصاحة، ص 113. [19]کنزل العمال، ج 3، ص 894. البته در باره این روایت و مفاد آن، محققان گفته اند که درخت سدر، اشاره دارد به درخت سدری که در کربلا بعنوان علامت برای قبر امام حسین(ع) کاشته شده بود. علی ای حال می توان از روایات وارده در متون دینی؛ ممنوعیت قطع درختان را بطور کلی استفاده کرد. [20] منصور، جهانگیر، مجموعه قوانین و مقررات حقوقی، ص 921 – 924. [21] از نظر فقه شیعه مصادیق أنفال عبارتند از: 1- فی‏ء 2- زمین‏هاى موات 3 - آبادى‏هایى که صاحب ندارد 4 - قله‏ها، وسط درّه‏ها و جنگل‏ها 5- صفایا و قطایع 6- غنیمتى که مجاهدان بدون اذن امام به‏دست آورند 7- ارث کسى که وارث ندارد 8- معادن 9- دریاها و بیابان‏هاى لم یزرع 10- خمس از ثروت‏هایى است که به امام تعلّق دارد و از أنفال است [22] «یسئلونک عن الانفال، قل الانفال لله و الرسول فاتقوا الله... »، انفال، 1. [23] «یا بنی آدم... کلوا واشربوا ولاتسرفوا انه لایحب المسرفین». انفال، 1؛ اعراف، 31.وظایف یک شهروند مسلمان نسبت به حفظ و بهداشت محیط زیست چیست؟question and answerPersian