00000na 22 1 450286215[1]. ر.ک: شریفى، احمدحسین‏، آیین زندگى(اخلاق کاربردى)، ص 28، قم، نشر معارف؛ یوسفیان، نعمت الله‏، اخلاق پزشکى‏، ص 7، قم، پژوهشکده تحقیقات اسلامى سپاه‏، چاپ اول. [2]. محدث نوری، حسین، مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج ‏11، ص 193، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، چاپ اول، 1408ق. [3]. دیلمی، حسن بن محمد، ارشاد القلوب إلی الصواب، ج ‏1، ص 193، قم، الشریف الرضی، چاپ اول، 1412ق. [4]. مستدرک الوسائل، ج ‏11، ص 369 – 370. [5]. اخلاق پزشکى، ص 11. [6]. شعراء، 80. [7]. مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ‏49، ص 299، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، چاپ دوم، 1403ق؛ ابن اثیر جزری، مبارک بن محمد، النهایة فی غریب الحدیث و الأثر، ج ‏2، ص 246، قم، اسماعیلیان‏، چاپ چهارم، 1367ش. [8]. محمدی ری شهری، محمد، صابری، حسین، دانشنامه احادیث پزشکی، ج 1، ص 8، قم، دار الحدیث، چاپ اول، 1383ش. [9]. روم، 30: «فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنیفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتی‏ فَطَرَ النَّاسَ عَلَیها». [10]. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ‏16، ص 417 – 419، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ اول، 1374ش. [11]. اسراء، 70. [12]. لیثی واسطی، علی، عیون الحکم و المواعظ، ص 49، قم، دار الحدیث، چاپ اول، 1376ش.‏ [13]. تمیمی آمدی، عبد الواحد بن محمد، غرر الحکم و درر الکلم، ص 113، قم، دار الکتاب الإسلامی، چاپ دوم، 1410ق. [14]. مؤمنون، 8: «و آنها که امانت‌ها و عهد خود را رعایت می‌کنند». [15]. ابن همام اسکافی، محمد بن همام بن سهیل، التمحیص، ص 68، قم، مدرسة الإمام المهدی (عج)، چاپ اول، 1404ق. [16]. اثر «اسحاق بن على رُهاوى» به زبان عربى که از آثار برجسته پزشکى اسلامى در قرن سوم هجرى است. [17]. به نقل از: بیگ باباپور، یوسف، مقاله «ادب الطبیبِ رُهاوى؛ کهن‌ترین اثر در اخلاق پزشکى اسلام»، مجله آینه پژوهش، شماره 101. [18]. شریف الرضی، محمد بن حسین، نهج البلاغة، محقق و مصحح: صبحی صالح، ص 529، قم، هجرت، چاپ اول، 1414ق. [19]. شیخ حرّ عاملی، وسائل الشیعة، ج ‏1، ص 48، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، چاپ اول، 1409ق. [20]. صحیفه امام، ج ‏12، ص 285. [21]. همان، ص 286. [22]. ابن حیون، نعمان بن محمد مغربی، دعائم الإسلام، ج ‏2، ص 144، قم، مؤسسة آل البیت(ع)، چاپ دوم، 1385ق؛ بحار الأنوار، ج ‏59، ص 74. [23]. ابن شعبه حرانی، حسن بن علی، تحف العقول عن آل الرسول(ص)، ص 321، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1404ق. [24]. اخلاق پزشکى، ص 22. [25]. دعائم الإسلام، ج ‏2، ص 417؛ با اندکی تفاوت در: ابی نعیم اصفهانی، أحمد بن عبد الله، الطب النبوی، ج 1، ص 199، دار ابن حزم، چاپ اول، 2006م؛ بیهقی، أحمد بن حسین، السنن الکبرى، ج 8، ص 242، بیروت، دار الکتب العلمیة، چاپ سوم، 1424ق. [26]. اخلاق پزشکى، ص 27. [27]. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ‏8، ص 345، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق. [28]. بحار الأنوار، ج ‏2، ص 53. [29]. همان، ج ‏72، ص 15. [30]. شیخ صدوق، اعتقادات الإمامیه‏، ص 116، قم، کنگره شیخ مفید، چاپ دوم، 1414ق؛ بحار الأنوار، ج ‏59، ص 62. [31]. ر.ک: اخلاق پزشکى، ص 32 - 36.مبانی و بایسته‌های اخلاق پزشکی با توجه به قرآن و روایات چیست؟question and answerPersian