<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">285391</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">1]. شيخ انصاري، رساله تقيه.
[2]. نقص الوشيعه، سيد محسن امين، ص181.
[3]. آل عمران / 28.
[4]. تفسير المراغي، ج3، ص136.
[5]. مفاتيح الغيب، ج6، ص13.
[6]. نحل / 106.
[7]. مجمع البيان، طبرسي، ج3، ص388؛ تفسير کشّاف، ج2، ص430؛ تفسير ابن کثير، ج4، ص228.
[8]. تفسير المراغي، ج3، ص136.
[9]. مؤمن / 28.
[10]. بقره / 195.
[11]. طلاق / 7.
[12]. حج / 87.
[13]. تاريخ اليعقوبي، ج3، ص100.
[14]. حر عاملي، وسائل الشيعه، ج6، کتاب الامر بالمعروف و نهي عن المنکر.
[15]. همان.</subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">شیعیان می گویند که ائمه معصومند، و از طرفی می گویند آنها تقیه می کنند، و این دو چیز با هم تناقض دارند، پس وقتی شما صحت آنچه را که امامانتان می گویند و انجام مى دهند نمى دانید، معصوم بودنشان چه فایده‌ای دارد؟ شما می گویید پاداش و اجر تقیه به اندازه پاداش نماز است، طوری که کسی که تقیه نمى کند مانند کسی است که نماز نمى خواند، و می گویید که (نُه دَهُم دین تقیه است). تردیدی نیست که ائمه شما به این نُه دَهُم عمل کرده اند و این با عصمت خیالی آنها تضاد دارد.</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>