00000na 22 1 4502853841]. ابن اثير، الكامل في التاريخ، بيروت. دارصادر، 1385ق، ج2، ص63.
[2]. حسكاني، عبيدالله بن احمد، شواهد التنزيل، تهران، مجمع احياء الثقافة الاسلاميه. 1411ق، ج1، ص123.
[3]. احمد بن حنبل، فضائل الصحابه، بيروت، دارالكتب العلميه، (بي تا) ص13.
[4]. فيض كاشاني، تفسير الصافي، قم. دفتر تبليغات اسلامي، 1418ق، ج1، ص217.
[5]. فضائل الصحابه، ص14 و ترمذي احمد بن عيسي، سنن، بيروت، دارالفكر. 1403ق. ج5، ص297.
[6]. نهج البلاغه، خطبه 3، (شقشقيه).
[7]. مدني شيرازي، سيد علي خان، الدرجات الرفيعه في طبقات الشيعه، قم، بصيرتي، 1397ق، ص215و طبرسي، الاحتجاج، بيروت، دار النعمان، (بي تا) ج1، ص185.
[8]. عاملي، سيد جعفر مرتضي، مشاركت گروه هاي مخالف، در حكومت، فصلنامه مطالعات تاريخي، سال اول، ش3، 1368ش، ص375.
[9]. ابن ابي الحديد، شرح نهج البلاغه، قم، داراحياء الكتب العربيه، (بي تا) ج1، ص18.
[10]. شيخ صدوق، الخصال، قم، جامعه مدرسين، ص374. به اتفاق همه ثابت است که سلمان فارسی ـ رضی الله عنه ـ در زمان خلافت عمر ـ رضی الله عنه ـ فرماندار مدائن بوده است، و عمار بن یاسر ـ رضی الله عنهما ـ فرماندار کوفه بوده است، شیعه می گویند این دو نفر از یاران و شیعیان علی بوده اند، پس اگر از دیدگاه آنها عمر مرتد و ستمگری می بود که علیه علی شوریده بود، آنها در زمان او پُست فرمانداری را قبول نمى کردند، چون آنها هرگز ستمگران و مرتدان را یاری نمى کردند، زیرا خداوند متعال مى فرماید: وَلا تَرْکَنُوا إِلَى الَّذِینَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّکُمُ النَّارُ؛ و بر ظالمان تکیه ننمایید، که موجب مى شود آتش شما را فرا گیرد. (هود / 113).question and answerPersian