<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">285372</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">1]. آل عمران / 91.<br />[2]. تورات، رساله هوشيع.<br />[3]. مائده / 67.<br />[4]. المسند، احمد بن حنبل، ج4، ص372.<br />[5]. امام شناسي، علامه طهراني، ج13، قسمت 22.<br />[6]. مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، ج2، ص100.<br />[7]. مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، ج36، ص33، ح168، امام شناسي، علامه طهراني، ج13، قسمت 21.<br />[8]. مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، ج25، ص264، ح4. </subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">اگر پایه گذاران مذاهب تشخیص دادند مردم از دین خدا فاصله گرفته و به انحراف می روند و به همین دلیل مذهبی ایجاد کرده و مردم را به پذیرش آن دعوت نمودند. آیا توجهی به کلام خدا در آیات 88 و 107 و 111 سوره انعام داشته اند که به پیامبر ابلاغ فرموده: از مشرکان دوری کن اگر خدا می خواست همه به اجبار ایمان می آوردند، تو وظیفه نداری آنها را به ایمان مجبور کنی. آیا عمل بنیانگذاران مذاهب بدعت گذاری در دین و خلاف دستور خداوند نیست؟ آیا خدا آنها را به انجام چنین کاری مامور کرده؟ اگر جواب مثبت است آدرس قرآنی آن را مرقوم فرمائید.</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>