<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">285252</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">1] . الحسيني الواسطي الزّبیدي، محمد مرتضي، تاج العروس، ج 2، ص 436، نشردار الفكر، سال 1414 ه. .ق طبع جديد و لسان العرب، چ اول،‌سال 1416 هـ .ق، دار احياء‌التراث العربي، بيروت، ج 14، ص 157.
[2] . النجفي، شيخ محمد حسن، جواهر الكلام، ج 6، ص 66 ـ 67، نشردار الكتب الاسلاميه تهران، طبع ششم، سال 1379 ق.
[3] . شوري، 23.
[4] . مائده، 55.
[5] . الجزيري، عبدالرحمن، غروي، سيد محمد، مازح، شيخ ياسر، الفقه علي مذاهب الاربعة و مذهب اهل البيت، ج اول، ص 9 ـ 10، چ اول، بيروت، ‌نشر دار الثقلين، سال 1419 هـ .ق.
[6] . سيوطي، جلال الدين، الدّر المنثور، ج 1 ـ2، ص 293، ذيل آيه 55 مائده، نشر كتابخانه آيت الله مرعشي نجفي، ‌چ اول، قم، سال 1404 هـ .ق.
[7] . البخاري، محمد بن اسماعيل، صحيح البخاري، جزء ششم، /3 نشر دارالجيل بيروت، بي‌تا، و صحيح مسلم، ج 15 ـ 16، كتاب فضائل الصحابه فضائل امام علي، ص 186 ـ 187، نشر دار احياء التراث العربي، بيروت، چ سوم، بي‌تا.
[8] . صحيح مسلم، پيشين،  و مسند احمد بن حنبل، ج 3، ص 17، نشر دار صادر، بيروت، بي‌تا.
[9] . در المنثور، ج 5 ـ 6، ص 7، ذيل آيه 23 شوري و در حديثي ديگر در همين منبع آمده است: «والله لايدخل قلب أمراً مسلم، ايمان حتي يُحبّكم لله و لِقُربي».
[10] . مسند احمد، ج 6، ص 34، پيشين.
[11] . نساء، 145.
[12] . توبه، 80.
[13] . انعام، 144.
[14] . لقمان، 13.
[15] . مجلس الاعلي شئون الاسلاميه، موسوعة الفقه الاسلامي، ج 3، از ص 252 تا 254، طبع مصر، ‌قاهره، بي‌تا.
[16] . مائده، 55؛ بر اساس حديث‌هاي متعدد مقصود علي ـ عليه السّلام ـ است.
[17] . بينه، 8؛ سيوطي دربارة تفسير اين آيه مباركه به سند متعدد از جمله از جابر بن عبدالله انصاري و ابن عباس نقل مي‌كند كه پيامبر اسلام فرمود به خدا سوگند كه اين مرد (اشاره به علي) و شيعيانش در روز قيامت از فائزان‌اند. و در اين هنگام آيه فوق نازل شد و علي روي آورد و همگي گفتند كه خير البريه آمد» ابن عباس نقل مي‌كند وقتي اين آيه نازل شد، ‌پيامبر ـ صلي الله عليه و آله ـ به علي ـ عليه السّلام ـ فرمود: «تو و شيعيانت در روز قيامت راضين و مرضين مي‌باشيد.»
[18] . فتح، 29.
[19] . الغراوي، محمد بن عبدالرحمن، موقف الامام مالك من العقيدة السلفيه، ص 98، چ اول، عربستان، نشر دار الفتح الشارقه، سال 1416 هـ .ق.
[20] . مسند احمد بن حنبل، ج 1، ص 330 ـ 331، روايت عمرو بن ميمون.
[21] . العاملي الحر، الشيخ محمد بن الحسن، وسائل الشيعه، ج 1، كتاب الطهارة ابواب ماء المضاف، ب 11، حديث چهارم و پنجم، ص 159، طبع چهارم، بيروت، نشر دار احياء التراث العربي، بي‌تا.</subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">شیعیان نواصب را کافر می‌دانند، در حالی که آنها مسلمان بوده‌اند؟!</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>