00000na 22 1 450284239[1]. نور، 2.
[2]. کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج 7، ص 188، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق.
[3]. حائری طباطبایی، سید علی بن محمد، ریاض المسائل، ج 15، ص 517، قم، مؤسسه آل البیت (ع)، 1418ق.
[4]. طوسی، محمد بن حسن، تهذیب الاحکام، ج 10، ص 150، تهران، دار الکتب الاسلامیه، 1407ق.
[5]. طوسی، محمد بن حسن، المبسوط، ج 5، ص 223، تهران، المکتبه المرتضویه، 1387ق.
[6]. مفید، محمد بن محمد، المقنعه، ص 780، قم، کنگره شیخ مفید، 1413ق.
[7]. البته امکان دارد که منظور از انصراف مردم، انصراف آنان از اجرای حدّ(پرتاب سنگ در سنگسار) باشد، ولی ممکن است منظور از انصراف مردم؛ رفتن آنان باشد؛ چرا که در روایت آمده: تنها امام و دو فرزندشان باقی ماندند.
[8]. ر. ک: «پیشینه تاریخی حکم سنگسار (رجم)»، سؤال 1548.
[9]. مکارم شیرازی، ناصر، استفتاءات جدید، ج3، ص 360، قم، مدرسه امام علی بن ابی‌طالب(ع)، 1427ق آیا آیات و روایات؛ گویای این هستند که مجازات‌ها باید در ملأ عام اجرا شوند؟question and answerportal_libquestion and answerportal_libPersian