<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">283873</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">[1]. برگرفته از «نبخشودن و اصرار بر قهر و جدایی»، سؤال 3653.<br />[2]. «کُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً»؛ شریف الرضی، محمد بن حسین، نهج البلاغة، محقق: صالح، صبحی، نامه 47، ص 421، هجرت، قم، چاپ اول، 1414ق.<br />[3]. ر.ک: رستمی، محمد حسن، متقی، تقی، گل آغاز بهار (درنگى در آفتاب کلام رهبرى)، فصل دوم: انضباط اجتماعی، به آدرس اینترنتی: http://www.ghadeer.org/social/golaqaz/aghaz%2002.htm </subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">مرز میان گذشت و زیر بار ستم نرفتن چیست؟</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>