00000na 22 1 450283474[1]. «پس چرا معبودانى را که غیر از خدا برگزیدند- به گمان این‌که به خدا نزدیکشان سازد- آنها را یارى نکردند؟»، احقاف، 28. [2] . شوکانى، محمد بن على، فتح القدیر، ج 5، ص 29، بیروت، دار ابن کثیر، دار الکلم الطیب، چاپ اول، 1414ق. [3]. درویش محیى الدین، اعراب القرآن و بیانه، ج 9، ص 190، سوریه، دارالارشاد، چاپ چهارم، 1415ق. [4]. دعاس- حمیدان- قاسم، اعراب القرآن الکریم، ج 3، ص 229، دمشق، دارالمنیر و دارالفارابى، چاپ اول، 1425ق. [5]. إعراب القرآن و بیانه، ج ‏9، ص 190 – 191؛ إعراب القرآن الکریم، ج 3، ص 229؛ اندلسى، ابوحیان، محمد بن یوسف، البحر المحیط فى التفسیر، تحقیق، صدقی، محمد جمیل، ج 9، ص 448، بیروت، دار الفکر، 1420ق. [6]. «چون اصل در حال این است که مشتق باشد و زمانی‌که جامد بیاید باید تأویل به اسم فاعل یا اسم مفعول که از مشتقات می‌باشند برده شود. از این‌رو علامه آن‌را به معنای اسم فاعل گرفته است». [7]. طباطبائى، سید محمد حسین، المیزان فى تفسیر القرآن، ج 18، ص 214، قم، دفتر انتشارات اسلامى جامعه مدرسین، چاپ پنجم، 1417ق. [8]. «به معنای تقرب و نزدیکی جستن به خدای متعال». [9]. «و آن هر کار خیرى است که بنده به وسیله آن بر خدا تقرب جوید». [10]. قرشى، سید على اکبر، قاموس قرآن، ج 5، ص 296، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ ششم، 1371ش. [11]. همان.واژه «قرباناً» در آیه «فَلَوْ لا نَصَرَهُمُ الَّذِینَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ قُرْباناً» از نظر ادبی چه نقشی دارد؟ اگر حال باشد ذوالحال چیست؟question and answerportal_libquestion and answerportal_libPersian