<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">283433</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">[1]. مائده، 16.

[2]. عنکبوت، 69.

[3]. مائده 15 و 16. 

[4]. از قبیل آیه: «وَ أَنِ اعْبُدُونِی هذا صِراطٌ مُسْتَقِیمٌ» (یس، 61) و آیه: «قُلْ إِنَّنِی هَدانِی رَبِّی إِلى‏ صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ دِیناً قِیَماً مِلَّةَ إِبْراهِیمَ حَنِیفاً؛ بگو به درستى پروردگار من، مرا بسوى صراط مستقیم که دینى است قیم، و ملت حنیف ابراهیم، هدایت فرموده»؛ (انعام، 161) نیز این معنا استفاده می‌شود؛ چون هم عبادت را صراط مستقیم خوانده، و هم دین را، با این‌که این دو عنوان بین همه سبیل‌ها مشترک هستند.

[5]. رعد، 17: «أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسالَتْ أَوْدِیَةٌ بِقَدَرِها فَاحْتَمَلَ السَّیْلُ زَبَداً رابِیاً وَ مِمَّا یُوقِدُونَ عَلَیْهِ فِی النَّارِ ابْتِغاءَ حِلْیَةٍ أَوْ مَتاعٍ زَبَدٌ مِثْلُهُ کَذلِکَ یَضْرِبُ اللَّهُ الْحَقَّ وَ الْباطِلَ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَیَذْهَبُ جُفاءً وَ أَمَّا ما یَنْفَعُ النَّاسَ فَیَمْکُثُ فِی الْأَرْضِ کَذلِکَ یَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ».

[6]. ر.ک: موسوى همدانى، سید محمد باقر، ترجمه تفسیر المیزان، ص 45 - 54، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، 1374ش.

[7]. «یا أَیُّهَا الْإِنْسانُ إِنَّکَ کادِحٌ إِلى‏ رَبِّکَ کَدْحاً فَمُلاقِیهِ»؛ اى آدمى، به درستى که تو به سوى پروردگارت تلاش می‌کنى و بالآخره به دیدار او نایل می‌گردی. انشقاق، 6.

[8]. «إِنَّکَ لَتَهدِى إِلىَ‏ صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ صِرَاطِ اللَّهِ الَّذِى لَهُ مَا فىِ السَّمَاوَاتِ وَ مَا فىِ الْأَرْضِ  أَلَا إِلىَ اللَّهِ تَصِیرُ الْأُمُورُ»؛ تو به راه راست راه می‌نمایى، راه آن خدایى که از آن اوست هر چه در آسمان‌ها و زمین است. آگاه باشید که همه کارها به خدا باز می‌گردد. شوری 52 و 53.

[9]. این معنا با تفاسیری که «السلام» را در «سبل السلام» از اسمای الهی گرفته (هو الله الذی لا اله الا هو الملک القدوس السلام المومن المهیمن) و آن‌را به معنای «سبل الله» دانسته‌اند، بیشتر مطابق است. ر.ک: شریف لاهیجى، محمد بن على، تفسیر شریف لاهیجى، تحقیق، حسینى ارموى، میر جلال الدین، ج ‏1، ص 628، تهران، دفتر نشر داد، چاپ اول، 1373ش؛ طبرسى، فضل بن حسن، مجمع البیان فى تفسیر القرآن، مقدمه، بلاغى، محمد جواد، ج ‏3، ص 27،  تهران، انتشارات ناصر خسرو، چاپ سوم، 1372ش؛ عاملى ابراهیم، تفسیر عاملى، تحقیق، غفارى، على اکبر، ج ‏3، ص 24، تهران، انتشارات صدوق، 1360ش.</subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">آیا آیه «یهدی به الله من اتبع رضوانه سبل السلام» نشانگر خصلت بی نهایت طلبی و تنوع طلبی انسان است؟</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>