00000na 22 1 450249179[1] . فيض كاشاني، ملا محسن، المحجة البيضاء، «كتاب آفات اللّسان»، قم: دفتر نشر اسلامي، ج5، ص 256.
[2] . كليني، محمد بن يعقوب، اصول كافي، باب الغيبه و البهت، دارالكتب الاسلاميه، تهران: 1388 هـ.ق. جلد دوم، حديث هفتم،
[3] . خميني، روح الله، استفتاآت، قم؛ دفتر انتشارات اسلامي، 1376، ج2، ص619.
[4] . نراقي، محمد مهدي، جامع السعادت، منشورات الاعلمي للمطبوعات، چ4، بيروت، ج2، ص294.
[5] . شبّر، سيد عبدالله، كتاب الأخلاق، ترجمه محمدرضا جباران، انتشارات هجرت، قم: 1379ش، ص235.
[6] . أعرج: كسي است كه به علت نقص پا، هنگام راه رفتن متمايل به چپ و راست مي شود.
[7] . أعمش: كسيكه چشمش ضعيف است و غالباً اشك مي ريزد.
[8] . أشتر: كسي است كه لب پائينش شكافته است.
[9] . حولاء: زني كه چشمش لوچ (چپ) است.
[10] . همان، ص240.
[11] . اكبري، ابوالقاسم، مشكلات نوجواني و جواني، تهران، مؤسسه نشر ساوالان، 1381، ص221.
[12] . همان، ص338.
[13] . افروز، غلامعلي، روانشناسي رابطه ها، تهران: انتشارات نوادر، ص10.
[14] . محدثي، جواد، اخلاق معاشرت، قم: بوستان كتاب، 1382، ص311.
[15] . شرفي، محمدرضا، جوان و نيروي چهارم، تهران، سروش، 1380، ص51.
غیبت چیست و چه مواقعی جایز است؟ نوع برخورد ما با کسی که دارد غیبت می کند بایستی چگونه باشد؟question and answergateway for meaningsportal_libquestion and answergateway for meaningsportal_libquestion and answergateway for meaningsportal_libPersian