<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">244524</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">[1] . دهخدا، علي اكبر، لغت نامه دهخدا.<br />[2] . آموزش فقه، 72 درس احكام، قم، انتشارات الهادي، چاپ دهم، 1379 ش، ص 267.<br />[3] . در سيرة علماء دين ما نيز چنين بوده كه آنها به سادات احترام وافر مي گذاشتند. بر او تقدم نمي جستند، پشت به او نمي كردند و پيش او پا دراز نمي كردند و مكرراً به سادات توصيه مي كردند كه براي خود نشانه اي (مثل شال يا كلاه) داشته باشند تا سيادت آنها ظاهر باشد تا به آنها بي احترامي نشود و آنها نيز ما را به ياد ائمه _ عليهم السلام _ بيندازند.<br />[4] . حج/32.<br />[5] . امام صادق _ عليه السلام _ جلوي هشام بن حكم تمام قد بلند مي شدند. وقتي مردم به ايشان اعتراض كردند و گفتند كه او جوان است و شما مسن تر هستيد، امام فرمودند: ايشان اهل علم و معرفت و كمال اخلاقي است.<br />[6] . مختاري، رضا، سيماي فرزانگان، قم، دفتر تبليغات اسلامي، چاپ چهارم، 1372 ش، ص 297.<br />[7] . طباطبائي، سيد محمدحسين، سنن النبي، ترجمه عباس عزيزي، نشر صلاة، چاپ اول، 1382 ش، ص 119. </subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">آیا صحت دارد که سادات فقط باید جلوی پای سادات بلند شوند و نه دیگران؟</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="b">portal_lib</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="b">portal_lib</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>