<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">243957</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">پی نوشتها:
[1]. احقاف، 35.
[2]. در تفسير مجمع البيان ج9، ص 143، اين نظريه به بيشتر مفسران نسبت داده شده است. نيز ر.ك: روح البيان، ج 8، ص 494.
[3]. سيوطى، الدر المنثور، ج7، ص 455.
[4]. آلوسى در روح المعانى، ج26، ص 34، اين تفسر را از حسن بن فضل نقل مى كند.
[5]. همان مدرك، ص 35. نيز ر.ك: مجمع البيان، ج9، ص 143؛ الدرالمنثور، ج7، ص 455؛ روح البيان، ج8، ص 494.
[6]. همان.
[7]. برخى از اشكال ها را آية الله مكارم شيرازى در پيام قرآن، (ج 7، ص 362) آورده است
[8]. اين برترى در روايتى (برترى در علم) از امام صادق(عليه السلام) بيان شده است. (بحارالانوار، ج 17، ص 145).
[9]. اين ويژگى در روايتى از امام سجاد(عليه السلام) وارد شده است. «بعثوا إلى شرق الأرض و غربها، جنها و إنسها.» (بحارالانوار، ج11، ص 33).
[10]. طه، 115. در تفسير اين آيه از امام باقر(عليه السلام) روايت شده است: خداوند از آدم(عليه السلام) در ارتباط با محمد و اهل بيتش(عليهم السلام)پيمان گرفت، ولى او در اين پيمان داراى عزم -و تلاش و كوشش- نبود؛ اما پيامبران اولوالعزم در اين پيمان عزمى راسخ داشتند؛ لذا آنان را اولوالعزم ناميدند. (بحارالانوار ج11، ص 35 و 112).
[11]. ويژگى اول و سوم و چهارم از روايات بسيارى استفاده مى شود؛ از جمله:
امام رضا(عليه السلام) فرمود: اولوالعزم را چنين لقبى دادند، چون داراى اراده ى استوار و شريعت هاى مستقل بودند؛ يعنى هر پيامبرى كه پس از نوح آمد، بر شريعت او و تابع كتاب او بود، تا زمان ابراهيم خليل فرا رسيد و همه پيامبران هم عصر ابراهيم و پس از او، بر شريعت ابراهيم و تابع كتاب او بودند. چون زمان موسى فرا رسيد، همه پيامبران معاصر موسى و پس از او بر شريعت او و تابع كتاب او بودند تا روزگار عيسى فرا رسيد؛ پيامبران زمان عيسى و پس از او نيز تا دوران پيامبر ما ـ محمد(صلى الله عليه وآله) ـ بر شريعت عيسى ا ئ و تابع كتاب او بودند. اين پنج پيامبر، صاحبان عزم و بالاترين انبيا و رسولان بوده اند، و آيين محمد تا روز قيامت نسخ نمى گردد.... (ر.ك: شيخ صدوق، علل الشرايع، ص 123 ـ 122؛ بحار الانوار، ج11، ص 34ـ35).
ويژگى سوم نيز از آيه اى كه در ابتداى پاسخ مطرح شد، استفاده مى شود.
[12]. ر.ك: بحار الانوار، ج11، ص 35. علامه مجلسى اين تعداد را از روايات مستفيض شيعه و روايات اهل سنت نقل مى كند.
[13]. مجمع البيان، ج9، ص 143.
[14]. روح المعانى، ج 26، ص 35.
[15]. ر.ك: پيام قرآن، ج7، ص 363.</subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a"> پیامبران اولوالعزم و صاحب شریعت چه کسانى هستند؟ آیا تمام پیامبران اولوالعزم، صاحب کتاب بوده اند؟ </subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>