<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">243439</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">پي نوشت ها:<br />[1] . راغب اصفهاني، المفردات، دفتر نشر الكتاب، چاپ دوّم، 1404 ه‍، ص 160.<br />[2] . طبرسي، مجمع البيان، بيروت، انتشارات دارالمعرفة، چاپ دوّم، 1408 ه‍، 1988 م، ج 1-2، ص 807.<br />[3] . مؤمنون/55.<br />[4] . مفردات راغب، پيشين، ص 331.<br />[5] . شهيد ثاني، شرح لمعة، شرح از محمّد كلانتر، بيروت، انتشارات دارالعالم الاسلامي، ج 2، ص 414.<br />[6] . مفردات راغب، پيشين، ص 331.<br />[7] . ر.ك: مكارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميّه، چاپ نوزدهم، 1370، ج 3، ص 37.<br />[8] . وسائل، پيشين، ج 11، ص 400.<br />[9] . همان، ج 5، ص 192.<br />[10] . مجلسي، محمدباقر، بحارالانوار، تهران، دارالكتب الاسلاميّه، ج 75، ص 413. و ر.ك: لمعة دمشقيّه، پيشين، ج 2، ص 415، و رساله امام خميني (ره)، مسأله 2891ـ2793.<br />[11] . همان دو مدرك.<br />[12] . رساله امام خميني، مسأله 2786، و لمعة، پيشين، ج 2، ص 414.<br />[13] . تفسير نمونه، پيشين، ج 3، ص 36.<br />[14] . رسالة امام خميني (ره)، مسأله 2787.<br />[15] . همان، مسأله 2788.<br />[16] . مفردات راغب، همان، ص 385.<br />[17] . حر عاملي، وسائل الشيعه، بيروت، داراحياء التراث العربي، ج 11، ص 395، حديث 6، «انّ الاَمْرَ و النهي عن المنكر فريضة عظيمة بها ثقام الفرائض و تأمن المذاهب و تحلّ المكاسب و ترد المظالم و تعمر الارض و ينتصف من الاعداء و يستقيم الامر».<br />[18] . مجمع‌البيان، پيشين، ج 1، ص 807.<br />[19] . مجمع البيان، پيشين، ج 1ـ2، ص 807.<br />[20] . نهج‌البلاغه، كلمات قصار، شماره 374.<br />[21] . مجمع البيان، پيشين، ج 1ـ2، ص 807.<br />[22] . تفسير نمونه، پيشين، ص 38ـ37.<br />[23] . طوسي، تهذيب الاحكام، تهران، دارالكتب الاسلاميه، 1365 ه‍ ش، ج 6، ص 181.<br />[24] . همان، ج 6، ص 176.<br />[25] . وسائل الشيعه، پيشين، ج 11،ص 440.<br />[26] . همان، ج 11، ص 397.<br />[27] . نهج‌البلاغه، (فيض)، ص 1125.<br />[28] . قصص/83.<br />[29] . وسائل الشيعه، پيشين، ج 11، ص 394.<br />[30] . عاملي، جعفر مرتضي، زندگاني امام رضا ـ عليه السّلام ـ ، كنگره جهاني امام رضا ـ عليه السّلام ـ ، ص 137.<br />[31] . نهج‌البلاغه، ترجمة دشتي، خطبة 190، ص 372.<br />[32] . يوسف/39.<br />[33] . وسائل الشيعه، پيشين، ج 11، ص 413.<br />[34] . همان، ج 11، ص 293.<br />[35] . مجلسي، محمدباقر، بحارالانوار، تهران، دالكتب الاسلاميّه، 1362 ه‍ ش، ج 47، ص 350.<br />[36] . وسائل الشيعه، پيشين، ج 18، ص 574.<br />[37] . وسائل الشيعه، پيشين، ج 12، ص 419.<br />[38] . مفردات راغب، پيشين، ص 170.<br />[39] . همان، ص 24. </subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">با توجّه به آیة «وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَى الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ»(آل‌عمران/‌104)، خیر چیست و آیا در همة‌ زمان‌ها یکسان است. معروف و منکر چه بوده و شرایط آمر و ناهی چیست؟ واجب است یا مستحب؟</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="b">portal_lib</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="b">portal_lib</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>