<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">239630</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">پي نوشت ها:<br />[1]. ر.ك : خسروشاهي، قدرت الله، فلسفة حقوق، قم، موسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني، 1378، ج 3، ص 258 – 259.<br />[2]. خسروشاهي، قدرت‌الله، فلسفة حقوق، همان.<br />[3]. شوري/24.<br />[4]. مصباح يزدي، محمدتقي، راه و راهنماشناسي، قم، موسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني، چاپ اول، 1376، ص23-44.<br />[5]. ر.ك : مكارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، تهران، انتشارات دارالكتب اسلاميه، چاپ هشتم، 1370، ج 26، ص 90؛ ورك: مكارم شيرازي، ناصر و همكاران، تفسير نمونه، تهران، انتشارات دارالكتب اسلاميه، چاپ دوم، 1362، ج13، ص 191.<br />[6]. طه/24 و نازعات/17.<br />[7]. مكارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، همان، ج 6، ص 282. </subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">موسی ـ علیه‌السّلام ـ برای مبارزه با فرعون مأمور نشده بود بلکه دفاع می‌کرد و برای رهایی بنی‌اسرائیل از دست فرعون به سوی او رفت؟ (شعرا/53-65) از این آیه می توان نتیجه گرفت که مؤمن همیشه باید دفاع کند نه این‌که ابتکار عمل داشته باشد و جهاد و حمله کند گر چه ابتکار عمل همیشه با باطل است ولی چون باطل است از بین می‌رود .</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="b">portal_lib</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="b">portal_lib</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>