00000na 22 1 450239372
[۱] . ترتيب كتاب العين : ص ۷۲ مادّه «بدع» .
[۲] . معجم مقاييس اللغة : ج ۱ ص ۲۰۹ مادّه «بدع» .
[۳] . لسان العرب : ج ۸ ص ۶ مادّه «بدع» .
[۴] . «بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ ؛ نوپديد آورنده آسمان ها و زمين است» (بقره : آيه ۱۱۷ ، انعام : آيه ۱۰۱) .
[۵] . «قُلْ مَا كُنتُ بِدْعًا مِّنَ الرُّسُلِ ؛ بگو : من ، نوآمده اى از پيامبران نيستم» (احقاف : آيه ۹) .
[۶] . «وَ رَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا ؛ و رهبانيتى (گوشه گيرى اى) كه از پيش خود در آوردند» (حديد : آيه ۲۷) .
[۷] . ر . ك : تفسير ابن كثير : ج ۴ ص ۳۳۸ ، البدعة ، مفهومها ، حدّها ، آثارها : ص ۱۳ و ۳۳ .
[۸] . ر . ك : الميزان فى تفسير القرآن : ج ۱۹ ص ۱۷۳ .
[۹] . از آن جمله است : نساء : آيه ۵۹ ، حشر : آيه ۷ ، اعراف : آيه ۱۵۶ ، آل عمران : آيه ۳۲ ، احزاب : آيه ۳۶ ، يونس : آيه ۵۹ ، نحل : آيه ۱۱۶ ، مائده : آيه ۴۴ ـ ۴۷ . نيز ، ر . ك : ص ۴۸۱ (بدعت / فصل سوم : بر حذر داشتن خدا از بدعت) .
[۱۰] . ر . ك : فصل سوم تا ششم .
[۱۱] . ر . ك : ص ۴۸۳ (بدعت / فصل سوم / بر حذر داشتن پيامبر صلى الله عليه و آله از بدعت و بدعت گذار) .
[۱۲] . ر . ك : ص ۴۸۲ ح ۱۶ .
[۱۳] . عبارت «مُحدَثات الاُمور» كه در متن عربى حديث آمده ، به چيزهايى مى گويند كه نه در قرآن آمده باشد ، نه در سنّت ، و نه اجماعى بر آن شده باشد ؛ آيين نو و رسم تازه و بى سابقه در دين .
[۱۴] . ر . ك : ص ۴۶۸ ح ۱ .
[۱۵] . ر . ك : ص ۴۶۸ ح ۴ .
[۱۶] . ر . ك : ص ۴۷۰ ح ۵ .
[۱۷] . ر . ك : ص ۴۷۰ ح ۶ .
[۱۸] . بحار الأنوار : ج ۷۱ ص ۲۰۲ .
[۱۹] . ر . ك : فتح البارى ، ابن حجر : ج ۱۳ ص ۲۱۲ .
[۲۰] . ابن عبد السلام در كتابش [القواعد] گفته است : بدعت به انواع واجب و محرَّم و مندوب (مستحب) و مكروه و مباح ، تقسيم مى شود (ر ك : مغنى المحتاج : ج ۴ ص ۴۳۶ ، سبل الهدى و الرشاد : ج ۱ ص ۳۷۰) .
[۲۱] . چه بسا منظور شهيد اوّل ، سخن خداوند در آيه ۱۵۹ سوره بقره باشد كه : «آنان كه آنچه را كه ما از نشانه ها و هدايت فرو فرستاديم ، كتمان كردند ، پس از آن كه آن را براى مردم بيان كرديم ، خداوند و لعن كنندگان ، آنها را لعن مى كنند» (بقره : ۱۵۹) .
[۲۲] . رسمى است در داد و ستد كه قيمت را بالا مى گويند و افرادى با چانه زنى و گرفتن به اصطلاح حقّ كارْ چاق كنى ، اندكى از قيمت غير واقعى را كم و جنس را به خريدار ، قالب مى كنند .
[۲۳] . القواعد والفوائد : ج ۲ ص ۱۴۴ ، بحار الأنوار : ج ۷۱ ص ۲۰۳ ـ ۲۰۴ .
[۲۴] . علّامه مجلسى ، پس از بيان معناى اصطلاحى بدعت مى گويد : با اين بيان ، باطل بودن سخن يكى از علماى شيعه كه در تبعيّت از علماى اهل سنّت گفته است : «بدعت به انواع احكام پنجگانه تقسيم مى شود» ، روشن مى شود (بحار الأنوار : ج ۲ ص ۲۶۴) .
[۲۵] . براى آگاهى بيشتر در باره آراى در زمينه بدعت و مسائل مربوط به آن ، ر . ك : دائرة المعارف بزرگ اسلامى و دانش نامه جهان اسلام ، ذيل واژه «بدعت» .
بدعت در لغت، قرآن و حدیث به چه معناست؟question and answergateway for meaningsportal_libquestion and answergateway for meaningsportal_libquestion and answergateway for meaningsportal_libPersian