<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">235980</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">پي نوشت ها:<br />[1]- صافي گلپايگاني، لطف الله، منتخب الاثر، ص 427.<br />[2]- مروج الذهب، چاپ الازهر مصر، سال 1303، ج 1، ص 294.<br />[3]- قندوزي حنفي، سليمان، ينابيع المودّه، بيروت، مؤسسة الاعلمي للمطبوعات، ص460.<br />[4]- شعراني، عبدالوهاب، اليواقيت والجواهر، مصر، چاپ مطبعة الازهر، 1307، ج2، ص145.<br />[5]- زخرف/28.<br />[6]- ينابيع المودة، همان، ص 427.<br />[7]-متقي هندي، البرهان في علامات مهدي اخر الزمان، به نقل از منتخب الاثر، ص 315.<br />[8]- ينابيع المودة، همان، ص 461.<br />[9]- ينابيع المودة ، همان، ج 3، ص 123، ص 125.<br />[10]- همان، ص 477. </subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">اگر شیعه معتقد است که امام زمان آن‌ها وجود دارد ولی غایب است، پس چگونه از مکانش خبری ندارد و بعد از گذشت حدود 1200 سال هیچ گونه اثری از او ظاهر نمی‌شود، این در حالی است که خداوند «جل جلاله» از چنین کاری بری است و غیبت امام با حکمت و تدبیر الهی منافت دارد؟</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>